Uzasadnienie
Wnioskiem z 22 czerwca 2020 r. K. B. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika w osobie radcy prawnego powołując się na brak środków na opłacenie pełnomocnika oraz pokrycie kosztów sądowych dotyczących rozpatrzenia skargi kasacyjnej. Podała, że jej trudna sytuacja ekonomiczna wynika z długotrwałej choroby onkologicznej i niepełnosprawności w stopniu znacznym. W złożonym formularzu podała, że posiada ½ udziału w domu o pow. 125 m2 oraz udział w wysokości 4.900 w spółce prawa handlowego. Posiada także wierzytelność w kwocie 380 000 zł. W rubryce dochody podała wynagrodzenie z pracy w kwocie 500 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny 216 zł. Pośród koniecznych wydatków wymieniła kwotę zakupu leków onkologicznych 250 zł oraz 200 zł koszty koniecznej rehabilitacji.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).
W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni pismem z 7 lipca 2020 r., zobowiązano ją do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. M.in. wezwanie dotyczyło przedłożenia wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków osobistych, tymczasem wnioskująca przedstawiła jedynie wyciąg z rachunku, na który wpływa zasiłek pielęgnacyjny. Tymczasem z dokumentu bankowego zawiadamiającego o wysokości raty spłaty kredytu wynika, że posiada także rachunek kredytowy w Banku Pekao S.A. Z dokumentu tego wynika, że na dzień 22 listopada 2018 r. do spłaty pozostało 355 738,49 zł, a miesięczna rata wynosiła 2740 zł. Zaznaczyć dotyczy, że zobowiązanie referendarza dotyczyło podania aktualnej kwoty do spłaty i aktualnej wysokości raty. Podanie tych danych na datę 22 listopada 2018 r. nie stanowi realizacji zobowiązania referendarza. Przedstawiła skarżąca nakaz podatkowy nieruchomości z 28 stycznia 2019 r., z którego wynika, że wraz z W. P. posiadają budynek mieszkalny o pow. 126,86 m2 oraz grunty o pow. 432 m2.
Złożyła również skarżąca w formularzu oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1950 ze zm.), że nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego. Tymczasem w toku postępowania podatkowego niezmiennie twierdziła, że "Nie jesteśmy małżeństwem. Prowadzimy wspólne gospodarstwo domowe. We wszystkich instytucjach występujemy jako rodzina. Ojcem M. i O. jest W. P.". Zdaniem referendarza wnioskująca oświadczyła nieprawdę składając oświadczenie o samodzielnym prowadzeniu gospodarstwa domowego. Tym samym zataiła dochody swojej rodziny pomijając dochody W. P. oraz oświadczyła nieprawdę zatajając w formularzu posiadanie dzieci. Nie daje tym samym referendarz wiary tym oświadczeniom.
Nie przedstawiła wnioskująca zaświadczenia od pracodawcy o wysokości otrzymywanego wynagrodzenia, co czyni niewiarygodnym jej oświadczenie o wynagrodzeniu na poziomie 500 zł. Dodatkowo mimo składania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej pominęła okoliczności, że od 9 lipca 2018 r. pozostaje członkiem zarządu A sp. z o.o., posiada 96% własności udziałów w niej o wartości 4 800 zł oraz posiada 90% własności udziałów o wartości 63.000 zł w B Spółka z o.o. od 27 maja 2011 r.
Reasumując wniosek K. B. nie zasługuje na uwzględnienie. W istocie wnioskująca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze współwłaścicielem domu mieszkalnego wychowując z nim dwoje dzieci. Wspólnie zatem osiągają dochody oraz finansują utrzymanie swojej rodziny. Tymczasem zatajone zostały przez skarżącą prawdziwe dochody rodziny oraz nie wykazała ona żadnych wydatków twierdząc, że ponosi je współwłaściciel domu. Natomiast jej oświadczenia uznać należy za niewiarygodne w świetle materiału aktowego organów podatkowych i zawartych tam twierdzeń skarżącej. W rezultacie pominięcia tak istotnych danych, które mają wpływ na ocenę rzeczywistej sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącej, nie było możliwe zweryfikowanie zasadności przedmiotowego wniosku, co w konsekwencji skutkuje odmową przyznania prawa pomocy.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.