Uzasadnienie
K.D. złożyła skargę na wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanym w dniu 2 grudnia 2021 r. formularzu PPF skarżąca rozszerzyła zakres wniosku o przyznanie adwokata. Z oświadczeń i nadesłanych dokumentów wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest właścicielem mieszkania o pow. 40,60m². Nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności czy innych wartościowych rzeczy. Otrzymuje emeryturę z ZUS-u w wysokości 1.134,44 zł miesięcznie, która służy bieżącemu utrzymaniu. Wśród stałych wydatków skarżąca wskazała m.in.: 210,53 zł wpłata do wspólnoty, 80 zł gaz, 100 zł woda, 42,90 zł ubezpieczenie, 150 zł wpłata do K S.A. (firma windykacyjna) oraz 300 zł koszt zakupu leków. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że nie uzyskuje dochodów z innych źródeł ani nie korzysta z żadnej pomocy.
Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej zwanej "P.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli takim o jakie wnioskuje skarżąca, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2).
Z kolei, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie orzekającego Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie sfinansować kosztów sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika, zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.