Uzasadnienie
E.S. złożyła skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...]. Wraz ze skargą wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu swojego wniosku podniosła m.in., że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Z zawartego w urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.244,98 złotych.
Wśród zobowiązań i stałych wydatków wskazała: czynsz (775,30 zł), energia elektryczna (60 zł), gaz (30 zł), telefon (36,60 zł), koszty leczenia (ok. 100 zł), ogródek (ok 15 zł), ubezpieczenie lokalu (12 zł).
Sąd zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 – powoływanej dalej jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Z kolei art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a określa przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie częściowym następuje ono, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącej jest znana Sądowi z innych postępowań. Dla przykładu, w sprawach I SA/Go 30/19 czy też I SPP/Go 99/19 zwolniono skarżącą od kosztów sądowych. Skarżąca przedłożyła wówczas m.in. kopie decyzji o waloryzacji emerytury oraz o przyznaniu dodatku mieszkaniowego i energetycznego. Dokumenty te potwierdzały wysokość dochodu skarżącej.
W ocenie Sądu, zasadne jest zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych także w niniejszej sprawie. Ze wskazanych oświadczeń wynika, że nadal znajduje się ona w złej sytuacji materialnej. Otrzymuje niewielką emeryturę, która pozwala na sfinansowanie jedynie podstawowych potrzeb. Nie jest zatem w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 258 § 4 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.