Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2020 r. sygn. akt I SA/Go 312/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił w całości skargę I.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 rok. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej 14 stycznia 2021 r.
Pismem z dnia [...] lutego 2021 r. skarżąca, reprezentowana przez adwokata, złożyła skargę kasacyjną od ww. wyroku. Jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W tym miejscu wskazać należy, że ostatecznym postanowieniem z dnia 12 listopada 2020 r. sygn. akt I SPP/Go 77/20, tut. Sąd zmienił postanowienie referendarza sądowego z dnia 16 października 2020 r. odmawiające przyznania skarżącej prawa pomocy w ten sposób, że przyznał prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe oznacza, że skarżąca zwolniona jest z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w tym wpisów i opłat kancelaryjnych, w odniesieniu do całego postępowania sądowoadministracyjnego, a zatem także w postępowaniu kasacyjnym przed sądem drugiej instancji.
W związku z tym, rozpoznanie wniosku skarżącej w tym samym zakresie stało się zbędne.
Zgodnie zaś z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Mając na uwadze powołane powyżej okoliczności oraz zasadę ekonomiki procesowej wyrażoną w art. 7 P.p.s.a., odstąpiono od wezwania skarżącej do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wniosku (PPF). Złożenie wniosku z zachowaniem wymogów formalnych w żaden sposób nie mogło skutkować podjęciem odmiennego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, zatem merytoryczne rozpoznawanie kolejnego wniosku w tym samym zakresie tj. o zwolnienie od kosztów sądowych, poprzez dokonywanie oceny oświadczeń skarżącej odnoszących się do jej sytuacji majątkowej byłoby niecelowe.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.