Uzasadnienie
J.O. złożył skargę na wymienione w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od ww. skargi w kwocie 100 zł, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanym w dniu 29 czerwca 2020 r. formularzu PPF rozszerzył zakres wniosku o ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący jest rozwiedziony i mieszka sam. Nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę, którego przeważająca część jest zajęta przez komorników.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał dodatkowe dokumenty oraz oświadczenia. Z zaświadczenia o zarobkach wynika, że jego miesięczne wynagrodzenie za okres kwiecień-czerwiec 2020 r. wyniosło 2.600 zł brutto i 741,73 zł netto. Wynagrodzenie jest obciążone alimentami w wysokości 1.100 zł. Swoje miesięczne wydatki na utrzymanie (żywność, leki, odzież, opłaty) skarżący określił na kwotę około 500 zł. Jednocześnie oświadczył, że nie posiada rachunku bankowego ani lokat. Zgodnie z zeznaniem PIT-37 skarżący w 2019 r. osiągnął dochód w wysokości 25.248,75 zł. Skarżący przedłożył kopie dokumentów wskazujące, że jest dłużnikiem alimentacyjnym, a należności z tego tytułu wynoszą kilkaset tysięcy złotych. Wobec niego prowadzona jest również egzekucja administracyjna, w której należności sięgają ponad 1.719.000 zł oraz z tytułu grzywny.
W tak ustalonej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego jego wniosek należało uwzględnić.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie orzekającego skarżący wykazał, że nie jest w stanie sfinansować opłat sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika. Skarżący nie ma oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Jego dochody służą wyłącznie bieżącemu utrzymaniu i nie wystarczają na pokrycie należności alimentacyjnych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.