Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W uzasadnieniu swojego wniosku podniósł, że wraz z żoną ponoszą znaczne wydatki na lekarstwa i nie stać ich na uiszczenie kosztów postępowania oraz opłacenie pełnomocnika.
Z zawartego w urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że mieszka wraz z żoną sama. Jest właścicielem nieruchomości o powierzchni 142 m2 i wartości około 200.000 zł. Nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych. Wraz z żoną utrzymuje się z emerytur w łącznej wysokości 2.798,63 zł. Wśród zobowiązań i stałych wydatków wskazał koszty zakupu lekarstw w wysokości 1.500 zł.
Skarżący nadesłał również decyzje oraz odcinki wypłat potwierdzające wysokość emerytur.
Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).
Z kolei art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a określa przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie całkowitym następuje ono, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącego uzasadnia zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Wraz z małżonką osiąga niewielkie dochody, które w całości przeznacza na zakup lekarstw oraz podstawowe koszty utrzymania.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.