Uzasadnienie
E.J,. złożył skargę na wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.000 zł wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu swojego wniosku podniósł, że osiągane przez niego dochody nie pozwalają na uiszczenie wpisu od skargi. Wynagrodzenie w całości służy do pokrycia potrzeb życia codziennego oraz utrzymania dziecka.
Z zawartego w urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że mieszka sam, nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych. Osiąga dochody w wysokości 1633,78 zł z tytułu umowy o pracę.
Skarżący nadesłał również zeznanie podatkowe za 2018 r., umowę o pracę oraz zaświadczenie o wynagrodzeniu, które potwierdzają wysokość osiąganego dochodu.
Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Z kolei art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a określa przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie częściowym następuje ono, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza, zasadne jest zwolnienie skarżącego od wpisu od skargi. Z przedstawionych oświadczeń i dokumentów wynika, że znajduje się on w sytuacji materialnej uniemożliwiającej poniesienie tej opłaty. Otrzymuje niewielkie wynagrodzenie, które w całości przeznacza na utrzymanie siebie oraz dziecka. Sytuacja majątkowa skarżącego znajduje potwierdzenie w nadesłanych dokumentach.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.