Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lutego 2020 r. sygn. akt I SA/Go 760/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę I.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 kwietnia 2020 r.
W dniu 27 maja 2020 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku.
Następnie złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniosła, że jest matką samotnie wychowującą dwóch synów w wieku 11 i 18 lat. Ich ojciec nie utrzymuje z dziećmi żadnych kontaktów i nie uczestniczy w ich utrzymaniu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca wraz z dziećmi mieszka w wynajmowanym mieszkaniu. Nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności czy przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Nieruchomości ma zajęte przez urząd skarbowy. Jej łączny dochód wynosi około 2.000 zł i pochodzi z: funduszu alimentacyjnego na młodszego syna (500 zł), świadczenia 500+ na młodszego syna (500 zł), prac dorywczych (200 - 500 zł) oraz pomocy matki (700 zł). Wśród zobowiązań i stałych wydatków skarżąca wskazała: wynajem mieszkania (1.100 zł), telefony (200 zł), telewizja i Internet (70 zł), paliwo (150 zł), woda (100 zł), obiady w szkole (100 zł). Pozostałe wydatki to skromne wyżywienie i leki.
Stan rodzinny, majątek i dochody skarżącej były już przedmiotem oceny w postępowaniu o sygn. akt I SA/Go 301/18. W świetle oświadczeń skarżącej oraz zgromadzonych dokumentów stwierdzić należy, że sytuacja materialna nie uległa większej zmianie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), prawo pomocy w zakresie częściowym - czyli takim o jaki wnioskuje skarżąca - przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Odnosząc treść ww. przepisu do ustalonej powyżej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącej stwierdzić należy, że skarżąca spełniła przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Nie jest ona bowiem w stanie sfinansować kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Skarżąca osiąga niewielki dochód, który w całości przeznacza na utrzymanie. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych, które umożliwiłyby jej sfinansowanie kosztów postępowania. Co prawda, zgodnie z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy I SA/Go 301/18, skarżąca jest użytkownikiem wieczystym zabudowanej nieruchomości o powierzchni 1,428 ha, która jednak obciążona jest hipotekami przymusowymi na kwotę 327.457,96 zł. Powyższe powoduje, że jej sprzedaż lub uzyskanie kredytu hipotecznego jest wysoce utrudnione.
W tej sytuacji, wniosek skarżącej należało uwzględnić w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Na obecnym etapie postępowania są to bowiem jedyne opłaty sądowe niezbędne dla prawidłowego biegu postępowania sądowoadministracyjnego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.