Uzasadnienie
J.O. złożył skargę na wymienione w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł wniósł o zwolnienie od konieczności poniesienia tej opłaty.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący mieszka sam. Nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów wartościowych.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał dodatkowe dokumenty oraz oświadczenia. Wynika z nich, że jest rozwiedziony, nie prowadzi działalności gospodarczej, a jego wydatki na utrzymanie (żywności, leki, odzież, opłaty) wynoszą około 500 zł. Z zaświadczenia o zarobkach wynika, że w maju, czerwcu i lipcu otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 652,78 i 2.250,00 zł. Jest ono obciążone alimentami w wysokości 981,00 zł. Zgodnie z zeznaniem PIT-37 skarżący w 2018 r. osiągnął dochód w wysokości 16.115.00 zł.
W aktach sprawy znajdują się również kopie dokumentów wskazujące, że skarżący jest dłużnikiem alimentacyjnym, a należności z tego tytułu wynoszą kilkaset tysięcy złotych.
W tak ustalonej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego, jego wniosek należało uwzględnić.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie orzekającego Skarżący wykazał, iż nie jest w stanie sfinansować opłat sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika. Jego dochody nie wystarczają na pokrycie należności alimentacyjnych i służą wyłącznie bieżącemu utrzymaniu skarżącego. W tej sytuacji nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.