Uzasadnienie
W.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. Jednocześnie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Analogiczny wniosek skarżący złożył w sprawie o sygn. akt I SPP/Go 6/20.
W nadesłanym w dniu 24 lutego 2020 r. formularzu PPF skarżący rozszerzył zakres wniosku o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że posiada gospodarstwo rolne wraz z domem poniemieckim, po spaleniu, do remontu o pow. 60m², budynkiem gospodarczym o pow. 140m² i około 3 ha łąk i pastwisk, a także 3 konie, 5 źrebiąt, 3 krowy, 2 cielaki i 7 kóz. Prowadzi gospodarstwo domowe z żoną oraz małoletnimi: pasierbicą (lat 10) i synem (lat 5). Pomiędzy małżonkami panuje ustrój rozdzielności majątkowej. Miesięczne dochody skarżącego to dieta za pełnienie funkcji sołtysa w kwocie 300 zł, dochód z gospodarstwa w kwocie 1.000 zł oraz dochód z prac dorywczych w wysokości 500 zł. Z kolei jego małżonka otrzymuje świadczenie wychowawcze na dzieci w kwocie 1.000 zł oraz zasiłek rodzinny z opieki społecznej w kwocie 120 zł. Jako stałe wydatki skarżący wskazał alimenty na syna M. i córkę A. w wysokości 800 zł miesięcznie, spłatę kredytu w [...] w kwocie 400 zł miesięcznie oraz wydatki na prąd, wodę i żywność w kwocie 600 zł. Według złożonego oświadczenia skarżący nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych ani innych źródeł dochodu czy majątku.
Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2020 r., wydanym na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej w skrócie "P.p.s.a.), skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni, poprzez przedłożenie:
- - dokumentu potwierdzającego ustrój majątkowy obowiązujący w małżeństwie skarżącego,
- - oświadczenia, czy jego małżonka jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, jeśli tak, dokumentu potwierdzającego status bezrobotnego,
- - oświadczenia o posiadanych pojazdach mechanicznych z podaniem ich marki, roku produkcji i szacunkowej wartości,
- - dokumentów potwierdzających, że miał miejsce pożar budynku mieszkalnego, pod adresem zamieszkania skarżącego, dokumentów potwierdzających skalę zniszczeń, a także, czy przyznane zostało odszkodowanie,
- - wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych i lokat skarżącego oraz jego żony, za ostatnie trzy miesiące,
- - dokumentów potwierdzających wysokość zadłużenia skarżącego oraz spłatę i wysokość miesięcznych rat zobowiązań kredytowych skarżącego,
- - dokumentów potwierdzających wysokość i realizację obowiązku alimentacyjnego ciążącego na skarżącym w okresie ostatnich trzech miesięcy (np. kopia wyroku, ugody, pokwitowań, dowodów wpłaty alimentów), ewentualnie potwierdzających zaległości w tym zakresie,
- - oświadczenia o wydatkach związanych z kosztami utrzymania skarżącego i jego rodziny, z wyszczególnieniem kwot przeznaczanych na konkretne cele (w tym m.in. opłaty za energię elektryczną, gaz, ogrzewanie, wodę, odbiór nieczystości, telefon, telewizja, internet itp.) w okresie ostatnich trzech miesięcy oraz źródeł ich finansowania.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy doręczono skarżącemu 4 marca 2020 r. Na powyższe wezwanie odpowiedź nie została udzielona.
Stosownie do treści art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zawarty w ww. przepisie zwrot "gdy wykaże" oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar udowodnienia, że jest w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Strona powinna zatem podejmować takie czynności, które przekonałyby sąd o zasadności przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy bowiem od tego, co zostanie przez stronę wykazane (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009r. sygn. akt I FZ 171/09 - wszystkie cytowane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedłożone dokumenty nie mogą budzić zatem wątpliwości. Powinien z nich wynikać wszechstronny i wiarygodny obraz sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej wnioskodawcy. W postanowieniu z dnia 21 marca 2016 r. w sprawie II FZ 118/16 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że gdy oświadczenie zawarte we wniosku okaże się być niewystarczające, do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, to zgodnie z art. 255 P.p.s.a strona obowiązana jest złożyć na wezwanie Sądu, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Konsekwencją uchylenia się od tego obowiązku lub udzielenia niekompletnych informacji może być odmowa przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 30 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 180/09, z 28 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 744/09).
I właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Skarżący nie nadesłał żadnych dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji majątkowej, nie przedstawił również żadnych dowodów w zakresie uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Pomimo skutecznego doręczenia skarżącemu w dniu 4 marca 2020 r. wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, pozostało ono bez odpowiedzi. W tej sytuacji analiza sytuacji życiowej oraz finansowej skarżącego okazała się niemożliwa.
W konsekwencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.