Uzasadnienie
Wyrokiem z 15 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę A.O. na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Od ww. wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną, a w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 250 zł wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. W jej małżeństwie ustanowiono rozdzielność majątkową, ponadto nie prowadzi z mężem wspólnego gospodarstwa domowego. Ma dwoje małoletnich dzieci, które często chorują przez co skarżąca ma utrudnioną możliwość podjęcia pracy. Obecne mieszka w różnych miejscach u rodziny i utrzymuje się z jej pomocą.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje jej dwójka dzieci, jednak są one utrzymywane przez męża. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności ani żadnych przedmiotów wartościowych. Nie uzyskuje żadnych dochodów, nie posiada również zobowiązań i wydatków. Mieszka u członków rodziny i otrzymuje od nich pomoc finansową. Nadesłane oświadczenia męża i matki skarżącej potwierdzają powyższe informacje.
Sytuacja rodzinno-majątkowa skarżącej była już przedmiotem analizy w niniejszym postępowaniu. Postanowieniem z 19 czerwca 2018 r. tutejszy Sąd ustanowił dla skarżącej adwokata. Wniesienie zatem o zwolnienie od kosztów sądowych oznacza, że skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie orzekającego skarżąca wykazała, że spełnia przesłankę uzasadniającą zwolnienie jej od kosztów sądowych. Skarżąca nie otrzymuje żadnego dochodu i nie ma stałego miejsca zamieszkania. Utrzymuje się wyłącznie z pomocy rodziny. W tej sytuacji jej wniosek należało uwzględnić.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.