Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 września 2021 r. sygn. akt I SA/Go 245/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił w całości skargę J.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2012 r. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej 8 października 2021 r.
Pismem z dnia [...] października 2021 r. skarżąca, reprezentowana przez adwokata, złożyła skargę kasacyjną od ww. wyroku. Jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od zapłaty wpisu sądowego od tej skargi.
W tym miejscu wskazać należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 12 lipca 2021 r. sygn. akt I SPP/Go 66/21, Referendarz sądowy tut. Sądu przyznał skarżącej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe oznacza, że skarżąca zwolniona jest z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, w tym wpisów i opłat kancelaryjnych, w odniesieniu do całego postępowania sądowoadministracyjnego, a zatem także w postępowaniu kasacyjnym przed sądem drugiej instancji. Ponadto w przedmiotowej sprawie skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru.
W związku z tym, rozpoznawanie kolejnego wniosku skarżącej, i to w "węższym" zakresie tj. o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej, stało się zbędne.
Zgodnie zaś z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Mając na uwadze powołane powyżej okoliczności oraz zasadę ekonomiki procesowej wyrażoną w art. 7 P.p.s.a., odstąpiono od wezwania skarżącej do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wniosku (PPF). Złożenie wniosku z zachowaniem wymogów formalnych w żaden sposób nie mogło skutkować podjęciem odmiennego rozstrzygnięcia.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.