Uzasadnienie
Skarżący A. Ł. pismem z 10 grudnia 2020 r. wniósł skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.
Z akt sprawy wynika, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału [...] z 17 grudnia 2021 r., pismem z 20 grudnia 2021 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 06 maja 2021 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]- zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W piśmie tym podkreślono, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 grudnia 2021 r.
W terminie otwartym do wykonania zarządzenia skarżący nie uiścił wpisu od skargi. W odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z 06 maja 2021 r. skarżący pismem z 29 grudnia 2021 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy. Następnie złożył sporządzony w dniu 11 stycznia 2022 r. na formularzu PPF wniosek o przyznane prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez częściowe zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi ponad kwotę [...]- zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 19 stycznia 2022 r. o sygn. akt I SA/Po 59/21 odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał m.in., że skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]- zł. Do zapłacenia tej opłaty wezwano skarżącego prawomocnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału [...] z 6 maja 2021 r. W postanowieniu z 19 listopada 2021 r. sygn. akt I FZ 203/21 NSA przesądził, że zaskarżone zarządzenie jest prawidłowe. NSA zaznaczył, że kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy (I SPP/Po 94/21, złożony w dniu 5 maja 2021 r.) nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy postanowienia zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że strona ma obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu.
Wobec tego WSA w Poznaniu ponownie wezwał skarżącego do uiszczeni wpisu sądowego od skargi. Odpis wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 22 grudnia 2021 r. Termin uiszczenia wpisu upływał 29 grudnia 2021 r. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony.
Z akt sprawy wynika, że ww. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Po 59/21 o odrzuceniu skargi jest prawomocne od dnia 10 lutego 2022 r., co wynika z postanowienia o stwierdzeniu prawomocności z dnia 9 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Po 59/21.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy należy zauważyć, że zgodnie z ww. przepisem, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Kluczowe dla prawidłowej wykładni przytoczonego przepisu jest ustalenie znaczenia zwrotu "zbędne". Na gruncie reguł języka powszechnego zwrot "zbędny" oznacza tyle, co taki, który nie jest koniecznie potrzebny i bez którego można się obejść (por.: Wielki Słownik Języka Polskiego, dostępny pod adresem: [...]).
W ocenie starszego referendarza sądowego rozpoznającego niniejszą sprawę rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy staje się zbędne m.in. w sytuacji uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie, mimo braku rozpoznania żądania strony skarżącej przyznania jej prawa pomocy. W takiej sytuacji rozpoznawanie wniosku w tym zakresie staje się zbyteczne, bowiem nawet jego rozpoznanie zgodnie z intencją strony nie niweczy skutków prawomocnego zakończenia postępowania.
Mając zatem na uwadze, że postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 19 stycznia 2022 r. sygn. akt I SA/Po 59/21 o odrzuceniu skargi jest prawomocne, stwierdzić należy, że rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie stało się zbędne, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.