Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał sprzeciw ZC od postanowienia referendarza sądowego z dnia 25 czerwca 2019 r., utrzymując je w mocy. Odpis orzeczenia doręczono skarżącej z pouczeniem, że jest ono prawomocne i nie podlega zaskarżeniu.
W dniu 1 sierpnia 2019 r. wpłynęło do tut. Sądu, skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zażalenie na postanowienie z dnia 17 lipca 2019 r. Zażalenie to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zobligowany był uznać za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu.
Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest dwuinstancyjne. Od postanowienia referendarza sądowego przysługuje sprzeciw, o którym mowa w art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) zwanej dalej: "P.p.s.a.". Rozpoznając sprzeciw wojewódzki sąd administracyjny, stosownie do art. 260 § 2 P.p.s.a., orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z kolei zażalenie w toku postępowania przed sądem administracyjnym przysługuje w przypadkach określonych w art. 194 P.p.s.a. oraz innych przepisach tej ustawy.
Skarżąca skorzystała z możliwości wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego. Zainicjowała skutecznie postępowania odwoławcze (drugoinstancyjne). Postanowienie sądu wydane w trybie przepisów art. 260 P.p.s.a. jest orzeczeniem wydanym w drugiej instancji, prawomocnym od dnia wydania. Nie podlega ono dalszemu zaskarżeniu. Żaden z przepisów P.p.s.a. nie przewiduje zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek merytorycznego rozpoznania sprzeciwu.
W tym stanie rzeczy zażalenie ZC na postanowienie tut. Sądu z dnia 17 lipca 2019 r. ocenić należało jako niedopuszczalne w rozumieniu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. i podlegające odrzuceniu, o czym postanowiono na podstawie powołanych przepisów.