Orzeczenie SN z 30 maja 1989 r., II ARN 18/89

Sprawa

sprawy ze skargi (...) na decyzję Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie nakazania opuszczenia mieszkania i przeniesienia do poprzednich miejsca zamieszkania

Od orzeczenia

na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 9 listopada 1988 r. SA/Wr 443/88 oddala rewizję nadzwyczajną.

Sentencja

Sąd Najwyższy

Uzasadnienie

Nie zachodzi sugerowane w rewizji nadzwyczajnej naruszenie art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 1987 r. /t.j. Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/.

Przepis ten normował sytuację osób bliskich najemcy lokalu mieszkalnego gdy tenże najemca opuścił lokal. Chodzi w nim o bardzo zróżnicowane stany faktyczne, związane ze stopniem bliskości, okresem zamieszkiwania z najemcą, miejscem do którego przeprowadził się najemca itp.

Wymieniony przepis nasycony jest elementami humanitarnymi i ma służyć do rozwiązywania trudnych sytuacji życiowych nie zaś być środkiem do poprawienia sobie sytuacji mieszkaniowej przez osoby wykazujące większą zapobiegliwość.

W sytuacji, gdy małżonkowie nie mieli i nie mają tytułu do zajmowania lokalu, w którym pozostają i w grę wchodzi li tylko przekwaterowanie ich do poprzedniego miejsca zamieszkania, a miejsca te są różne, to nie mamy do czynienia z tworzeniem nowego stanu faktycznego lecz przywróceniem do poprzedniego stanu i w takiej sytuacji możliwe jest przekwaterowanie małżonków także do różnych miejsc zamieszkania.