Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 8 kwietnia 1993 r., sygn. akt II SA 100/93

Tezy

Przepisy ustawy z dnia 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu /Dz.U. nr 75 poz. 446 ze zm./, jak i przepisy obecnie obowiązującej ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./, łączą status bezrobotnego z prowadzeniem działalności gospodarczej lub podleganiem ubezpieczeniu społecznemu, a nie samym formalnym wpisem do ewidencji działalności gospodarczej.

Kwestią postępowania dowodowego winno być ustalenie czy skarżący istotnie zarejestrował tylko działalność gospodarczą lecz jej nie podjął, czy też podjął ją i ewentualnie w jakim okresie prowadził.

Warunkiem zwrotu nienależnego świadczenia przyznanego ostateczną decyzją w sytuacjach o jakich mowa w art. 23 ust. 2 pkt 2 cytowanej ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu jest wcześniejsze wzruszenie tej decyzji w trybie wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności.