Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 23 lipca 1993 r., sygn. akt II SA 1020/93

Tezy

Od ogólnej zasady - rocznego okresu zasiłkowego wynikającego z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu - Dz.U. nr 106 poz. 457/, omawiana ustawa przewiduje pewne, ściśle określone w jej przepisach wyjątki, gdy okres ten może trwać dłużej.

Przepisy te jako stanowiące wyjątki /lex specialis/ od ogólnej zasady /lex generalis/, nie mogą być interpretowane rozszerzająco, tym bardziej niedopuszczalne byłoby stosowanie w takich przypadkach analogii.

Okoliczność, czy bezrobotny, który otrzymał pożyczkę lub kredyt na podjęcie działalności gospodarczej, działalność taką podjął lub prowadzi, czy też jej nie prowadzi, nie ma znaczenia przy ocenie jego uprawnień do zasiłku, natomiast warunkiem sine qua non dla uzyskania prawa do zasiłku jest spłata otrzymanej pożyczki lub kredytu /oraz dopełnienia innych wskazanych w pkt 5 ust. 2 art. 22 ww. ustawy/.