Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 25 października 1994 r., sygn. akt II SA 1030/94

Tezy

1. Skoro od wcześniejszego zbadania w trybie nadzoru zasadności zarzutu skarżącego o bezzasadności pozbawienia prawa do zasiłku jego żony w związku z urodzeniem dziecka zależy prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy o prawo do zasiłku na podstawie art. 21 ust. 5a ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./, dodanego ustawą z dnia 10 marca 1994 r. /Dz.U. nr 43 poz. 165/, przeto postępowanie w tej sprawie organ winien zawiesić na zasadzie art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa, w celu rozpoznania wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji pozbawiającej jego żonę prawa do zasiłku w związku z urodzeniem dziecka.

2. Jeśli w postępowaniu o przyznanie prawa do zasiłku na podstawie art. 21 ust. 5a ustawy z 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu podnoszony jest zarzut bezprawnego pozbawienia współmałżonka bezrobotnego prawa do zasiłku /co w konsekwencji powoduje niemożność nabycia prawa do zasiłku na podstawie art. 21 ust. 5a/ - to zarzut ten wymaga sprawdzenia w trybie postępowania nadzorczego.