Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pojęcie "działalność gospodarcza", o jakiej mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej, użyte zostało przede wszystkim w znaczeniu ekonomicznym. Są to systematyczne stałe działania, charakteryzujące się pewnym ich natężeniem.
Przez działalność rozumie się cały zespół wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki cały zespół wielokrotnie powtarzanych czynności /nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane z sobą/ w dziedzinie wytwórczej, budowlanej, handlowej lub usługowej, podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ust. 1 cyt. ustawy /por. w tej mierze rozważania zawarte w wyroku NSA z dnia 20 lutego 1996 r. II SA 442/95 - Prawo Gospodarcze 1996 nr 9 str. 35/.
Czynności polegające na wynajmie lokali i dzierżawie maszyn i urządzeń w tym przypadku słusznie nie zostały zakwalifikowane /uznane/ przez organ administracji jako działalność gospodarcza. Wynajmującym lub dzierżawcą może być właściciel lub użytkownik. Najem lub dzierżawa jako instytucja prawa cywilnego regulowane są wymienionymi na wstępie przepisami Kodeksu cywilnego jako pojedyncze czynności prawne i nie mieszczą się w przedstawionym wyżej pojęciu "działalność". Czynność polegająca na wynajmie lub dzierżawie nie jest też "usługą", lecz rozporządzeniem rzeczą w znaczeniu cywilnoprawnym, podejmowaną w celu korzystania z dochodów, które rzecz ta przynosi na podstawie stosunku prawnego /art. 53 par. 2 i art. 54 Kc/.
Trafnie też w zaskarżonej decyzji stwierdzono, że klasyfikacja usług opracowana przez GUS nie ma w sprawie istotnego znaczenia, tym bardziej iż opracowanie to nie jest aktem wykonawczym do ustawy o działalności gospodarczej.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest jednolity pogląd, że sporadyczne wynajmowanie kilku lokali, stanowiące pobieranie pożytków z rzeczy /art. 52 par. 2 Kc/ nie jest prowadzeniem działalności gospodarczej i nie podlega wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej /vide wyrok II SA 1059/94 z dnia 25 października 1995 r. - Wokanda 1996 nr 2 str. 40 i II SA 1892/94 z dnia 8 lutego 1996 r. - nie publikowany/. Odnosi się to także do innej instytucji prawa cywilnego - dzierżawy.
Z akt sprawy, a przede wszystkim protokołu przesłuchania skarżącej z dnia 23 lutego 1996 r. wynika, że posiada ona studio nagrań dźwiękowych i telewizyjnych w lokalu dzierżawionym na okres 10 lat od spółdzielni mieszkaniowej. W studiu znajdują się maszyny i urządzenia stanowiące własność skarżącej, które na podstawie umów dzierżawy i podnajmu udostępniane są innej firmie na okres 5 lat z możliwością przedłużenia lub skrócenia okresu tych umów.
Tego rodzaju czynności - podejmowane raz na pięć lat - nie mogły być uznane za "działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej".