Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 24 marca 1995 r., II SA 112/95

Teza

1. Wprawdzie z przepisów art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. nr 100 poz. 442/ wynika, iż inspektorów powołuje i odwołuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, lecz to "powołanie i odwołanie" nie dotyczy stosunku pracy lecz powołania jako organu kontroli skarbowej.
2. Zgodnie z art. 42 ustawy o kontroli skarbowej do inspektorów w sprawach z zakresu stosunku pracy, nie uregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych /Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./ dotyczące pracowników mianowanych.

Nie ma jednak zastosowania art. 45 ustawy o pracownikach urzędów państwowych, w myśl którego przepisów ustawy dotyczących nawiązywania i rozwiązywania stosunków pracy nie stosuje się do osób powołanych do pełnienia funkcji organów administracji państwowej albowiem inspektor kontroli skarbowej nie jest takim organem.

Inspektor kontroli skarbowej jest wyłącznie organem kontroli skarbowej /art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy/.