Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 27 września 1983 r., sygn. akt II SA 1121/83

Teza

1. 1. Zgodnie z ustawą z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. nr 14 poz. 85/ ewidencja ludności jest tylko rejestracją faktów, informacji o rzeczywistym pobycie obywatela pod wskazanym adresem /art. 1/, wykonywaną w interesie publicznym ze względu na bezpieczeństwo, ład i porządek, możność uzyskania informacji w celu porozumienia się.
2. 2. Zameldowanie jest dowodem pobytu, a więc zaistniałego faktu. Nie rodzi natomiast prawa do zamieszkania w określonym lokalu.
3. 3. Okoliczności zaistniałe po wydaniu ostatecznej decyzji administracyjnej mogą stanowić wyłącznie przedmiot nowego postępowania administracyjnego, które toczy się w takim wypadku od początku przed organem I instancji.