Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 9 listopada 1992 r., sygn. akt II SA 1134/92

Tezy

W czasie obowiązywania ustawy z 29 grudnia 1989 r. o zatrudnieniu /Dz.U. nr 75 poz. 446; zm. Dz.U. 1990 nr 9 poz. 57 i nr 56 poz. 323 oraz Dz.U. 1991 nr 7 poz. 24 i nr 46 poz. 201/ dochodzenie zwrotu nienależnie pobranych zasiłków mogło mieć miejsce jedynie przed sądem powszechnym w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego o bezpodstawnym wzbogaceniu /art. 405 i następne Kc/.

Dopiero przepis art. 23 ustawy z 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106, poz. 457 ze zm./ wprowadził drogę decyzji administracyjnej dla zwrotu nienależnie pobranych zasiłków.

Tryb ten dotyczy okresu od 1 grudnia 1991 r. /to jest od dnia wejścia w życie ustawy z 15 lutego 1992 r. o zmianie niektórych ustaw dotyczących zatrudnienia oraz zaopatrzenia emerytalnego - Dz.U. nr 21 poz. 84/.