Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą)z 24 maja 1993 r., sygn. akt II SA 116/93
Teza
- Przepis art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego daje odpowiednie gwarancje procesowe dla strony a nie dla organów korzystających z prawa współkompetencji.
Ich wzajemne nieporozumienia, czy różnice stanowisk są ich wewnętrzną sprawą i nie mogą być dochodzone w formie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
- Organ samorządu terytorialnego nie może być stroną w sprawie, skoro występował jako organ korzystający ze swej ustawowej współkompetencji do wydania zaskarżonej koncesji.
Nie można być wpierw współdecydentem w wydaniu zaskarżonej decyzji a potem stroną niezadowoloną z pewnych elementów tego rozstrzygnięcia /elementów niezgodnych ze swoim stanowiskiem zaprezentowanym w toku uzgodnienia/ i skarżyć decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W skrócie
AIStreszczenia tego orzeczenia jeszcze nie ma. Model napisze je z treści orzeczenia, raz dla wszystkich, za 1 wyjaśnienie.
Szukam odpowiedzi w treści orzeczenia…
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.