Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 14 października 1985 r., sygn. akt II SA 1183/85

Teza

1. Art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 8 czerwca 1972 r. o wykonywaniu i organizacji rzemiosła /Dz.U. 1983 nr 7 poz. 40/ stanowi, że zezwolenie na wykonywanie rzemiosła uprawnia do zatrudnienia do piętnastu pracowników. Żaden przepis tej ustawy nie uzależnia skorzystania z tego uprawnienia przez rzemieślnika od zezwolenia organu administracji państwowej. Dopiero na zatrudnienie więcej niż piętnastu pracowników potrzebna jest zgoda organu /art. 8 ust. 4 cyt. ustawy/.

O możliwości zatrudnienia - w ramach posiadanego zezwolenia na wykonywanie rzemiosła - do 15 pracowników, przesądzają przede wszystkim warunki lokalowe warsztatu rzemieślniczego i wyrażona w tej mierze opinia organów sanitarnych, organów przeciwpożarowych itp.

2. W wypadku stwierdzenia zagęszczenia zakładu niezgodnie z opinią wyżej wymienionych organów, organ właściwy do wydania uprawnienia zawiadamia o tym inspektora pracy lub właściwy organ administracji państwowej /art. 23 ust. 2 cyt. ustawy/, a w wypadku stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnego stanu zatrudnienia może wszcząć postępowanie o cofnięcie uprawnienia w trybie art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy.