Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 24 lutego 1991 r., sygn. akt II SA 1188/91

Tezy

1. W zakresie nieuregulowanym odmiennie w ustawie o Policji i przepisach wydanych na jej podstawie, do postępowania w sprawach zwolnienia funkcjonariuszy - policjantów ze służby ma zastosowanie Kodeks postępowania administracyjnego.

Wynika to z art. 1 par. 1 pkt 1 i par. 2 pkt 1, albowiem nie ma tu zastosowania przepis art. 3 par. 3 pkt 2 tego kodeksu.

Sprawa zwolnienia ze służby wykracza poza sprawę wynikającą tylko z podległości służbowej.

Dotyczy ona bowiem całkowitej zmiany dotychczasowego statusu prawnego funkcjonariusza-policjanta jako obywatela, pozbawiając do przynależności do określonej grupy zawodowej, zwalniając z określonych obowiązków i pozbawiając określonych uprawnień zewnętrznych /nie tylko wewnątrz struktur danej grupy zawodowej/.

2. Z przepisów art. 41 ust. 2 ustawy o policji w związku z art. 7 Kpa /obowiązek uwzględniania słusznego interesu obywatela, jeżeli nie pozostaje to w sprzeczności z interesem społecznym/ wynika, że zastosowanie przesłanki "ważnego interesu służby", jako przesłanki zwolnienia funkcjonariusza-policjanta ze służby, powinno nastąpić dopiero wówczas, gdy nie zachodzi żadna z korzystniejszych przesłanek fakultatywnego zwolnienia, wymienionych w pkt 1-4 ust. 2 art. 41 ustawy.

Dotyczy to zwłaszcza nabycia prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej.

3. W obowiązującym stanie prawnym przesłanka "ważnego interesu służby" musi być skonkretyzowana w każdej indywidualnej sprawie, dotyczącej danego funkcjonariusza-policjanta, przez ustalenie okoliczności faktycznych składających się na taką właśnie ocenę danej sprawy, należycie udowodnionych przy czynnym udziale samego zainteresowanego oraz wykazanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej o zwolnieniu.

Wynika to w szczególności z powołanego już wyżej art. 7 Kpa, oraz przepisów art. 8 Kpa /obowiązek prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie do organów państwa/, art. 10 par. 1 i art. 81 Kpa /zapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz dopuszczalność uznania okoliczności faktycznej za udowodnioną, jeżeli strona miała możność przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów/, art. 75 i art. 78 Kpa /dowodem jest wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem oraz żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy/, art. 77 i 80 Kpa /obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz wszechstronnej jego oceny/, art. 107 par. 3 Kpa /wymogi co do uzasadnienia faktycznego decyzji - nie wystarczy powołać się ogólnikowo na istnienie "ważnego interesu służby", lecz należy szczegółowo omówić i wskazać na udowodnione fakty, odnoszące się do danego policjanta, które w połączeniu z określoną obiektywną sytuacją i wymogi służby wskazują zdaniem decydenta, że ważny interes służby wymaga zwolnienia tego policjanta/.

4. Zasięgnięcie opinii związku zawodowego policji, wymagane przez art. 43 ust. 3 cytowanej ustawy przed zwolnieniem policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy /ważny interes służby/ oznacza, iż chodzi tu o opinię uprawnionego statutowego organu związku zawodowego, określonego szczebla strukturalnego, podjętą w przepisanym trybie oraz wyrażoną w sposób nie budzący wątpliwości, że wydał ją uprawniony organ związku po zapoznaniu się z zarzutami uzasadniającymi zamiar rozwiązania stosunku służbowego na powyższej podstawie.