Uzasadnienie
Skarżący w wystąpieniu z 17 października 1996 r. skierowanym do Kierownika Urzędu Rejonowego domagał się sporządzenia prawidłowej mapy geodezyjnej w miejsce mapy wadliwej, gdzie parcela jego sąsiada Józefa B. o pow. 450 m2 została graficznie wykazana jako większa od jego trzech działek mających pow. 659 m2. Skarżącego nie zadowoliła udzielona mu odpowiedź pismem z 31 października 1996 r. i na jego żądanie kierownik Urzędu Rejonowego wydał 4 marca 1997 r. decyzję o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 Kpa w sprawie "poświadczenia nieprawdy poprzez sporządzenie w 1990 r. mapy niezgodnej ze stanem faktycznym i prawnym", ponieważ sporna mapa i opis były zgodne ze stanem w operacie ewidencji gruntów. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Wojewoda decyzją z 12 maja 1997 r. uchylił tę decyzję i umorzył postępowanie I instancji na podstawie art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa, gdyż prowadzenie postępowania dotyczącego poświadczenia nieprawdy - jako przestępstwa - nie należy do organów administracji państwowej.
Po rozpatrzeniu skargi Józefa F. w trybie nadzoru, Główny Geodeta Kraju decyzją z 4 sierpnia 1997 r. stwierdził nieważność decyzji wojewody "jako wydanej z rażącym naruszeniem przepisów art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa" przez to, że po uchyleniu decyzji kierownika UR wojewoda wydał w istocie takie samo rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania. Taka klasyfikacja została również przyjęta w decyzji z 10 września 1997 r. wydanej w trybie art. 127 par. 3 Kpa.
W skardze do sądu skarżący podtrzymał wcześniejsze zarzuty dotyczące wadliwości mapy i domagał się od Głównego Geodety Kraju dokonania jej oceny.
Wnosząc o oddalenie skargi Główny Geodeta Kraju wyjaśnił dodatkowo, że nie ma uprawnień do unieważnienia mapy będącej wyrysem z rejestru ewidencji gruntów i poinformował o wystąpieniu do Urzędu Wojewódzkiego w celu dokonania oceny prawidłowości sporządzenia kwestionowanego przez stronę wyrysu w ramach posiadanych uprawnień do kontroli prac wykonywanych przez podległe służby geodezyjne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W postępowaniu przed kierownikiem Urzędu Rejonowego i wojewodą uczestniczyły obie strony o sprzecznych interesach, tj., skarżący oraz Janina Cz. i Józef B., którym doręczono decyzje organów obu instancji. Nie ulega wątpliwości, że w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wojewody prawa strony zachowali również Janina Cz. i Józef B. Zostali oni jednak pominięci przez Głównego Geodetę Kraju i obie decyzje tego organu nie były im doręczone. W rezultacie zaistniała sytuacja określona w art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa /strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu/ w postaci przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego. Wywołała ona z kolei konieczność uchylenia obu decyzji Głównego Geodety Kraju z powodu naruszania prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania. Z tego powodu na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 i art. 55 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.
Należy ubocznie przypomnieć, że mapa geodezyjna należy do kategorii opracowania technicznego, a nie do orzeczenia wydanego w postępowaniu administracyjnym. Ewentualne dokonywanie oceny takich opracowań w ściśle określonym trybie może nastąpić według przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1989 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania kontroli działalności geodezyjnej i kartograficznej /Dz.U. nr 72 poz. 424/ i rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 maja 1990 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych oraz przekazywania materiałów i informacji powstałych w wyniku tych prac do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego /Dz.U. nr 33 poz. 195/.