Uzasadnienie
Przepisy dotyczące zaskarżania decyzji administracyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte są w kodeksie postępowania administracyjnego. Przepisy te nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji wydanych w innych trybach postępowania niż tryb uregulowany w tym kodeksie. Oznacza to, że skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje tylko na te decyzje, które wydawane są w trybie przepisów tego kodeksu, chyba że przepis szczególny dopuści skargę również na decyzję wydaną w innym trybie postępowania.
Wprawdzie sprawa o pozbawienie prawa użytkowania działki pracowniczej należy zarówno do spraw rolnictwa /ogrodnictwa/ w rozumieniu art. 196 par. 2 pkt 16 Kpa, jak i do spraw socjalnych - art. 196 par. 2 pkt 19 Kpa, a w myśl art. 1 par. 2 pkt 2 Kpa przepisy tego kodeksu stosuje się również w postępowaniu przed organami organizacji społecznych, gdy są one powołane z mocy prawa do załatwiania spraw indywidualnych z zakresu administracji państwowej, lecz nie dotyczy to sytuacji, gdy przepis szczególny, zlecający organizacji społecznej załatwianie takich spraw, przewiduje samodzielny, odrębny od przepisów kodeksu postępowania administracyjnego tryb ich załatwiania, w którym nie wprowadza dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną.
Taka właśnie sytuacja występuje w niniejszej sprawie. Przepis art. 30 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych /Dz.U. nr 12 poz. 58/ stanowi, że statut Polskiego Związku Działkowców powinien określać w szczególności zasady i tryb przydzielania działek oraz pozbawiania lub wygaśnięcia prawa ich użytkowania, a także tryb odwoławczy w tych sprawach. W ramach tego upoważnienia statut Polskiego Związku Działkowców w przepisach par. 21 ust. 1-4, par. 50-53, par. 73-75, par. 96-99 określił tryb postępowania w tych sprawach, począwszy od uchwały zarządu pracowniczego ogrodu działkowego, poprzez orzeczenie komisji rozjemczej ogrodu, do orzeczenia wojewódzkich komisji rozjemczej oraz w trybie nadzwyczajnym - Krajowej Komisji Rozjemczej w stosunku do "prawomocnych orzeczeń kończących postępowanie w sprawie", na skutek skarg wnoszonych przez prezesa Krajowej Rady Związku lub przewodniczącego Krajowej Komisji Rozjemczej. Przepisy par. 53, par. 74-75 ust. 3, par. 97 i par. 98 ust. 2 statutu wyraźnie przy tym stanowią, że działalność komisji rozjemczych wszystkich szczebli opiera się na ustawie o pracowniczych ogrodach działkowych, statucie, regulaminie pracowniczego ogrodu działkowego i regulaminie komisji rozjemczych Polskiego Związku Działkowców, który określa tryb postępowania przed tymi komisjami.
Z powyższych uregulowań statutu przyjętego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 30 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych wynika, że do spraw dotyczących pozbawienia członka Pracowniczych Ogrodów Działkowych prawa użytkowania działki pracowniczej nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji zatem na orzeczenia wojewódzkich komisji rozjemczych i Krajowej Komisji Rozjemczej Polskiego Związku Działkowców w sprawach o pozbawienie prawa użytkowania działki pracowniczej nie przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z tych względów skarga niniejsza podlega odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 204 par. 1 Kpa, jako niedopuszczalna.