Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 15 listopada 1985 r., sygn. akt II SA 1324/85

Tezy

1. Uprawnienia do świadczeń kombatanckich przysługują nie tylko z samego faktu uczestnictwa w działaniach i zdarzeniach wymienionych w art. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o szczególnych uprawnieniach kombatantów /Dz.U. nr 16 poz. 122/ lecz uzależnione są także od etyczno-moralnej oceny postępowania danej osoby w trakcie tych działań.

2. Stwierdzenie uprawnień do świadczeń kombatanckich nie może skutecznie dochodzić osoba, która dopuściła się dezercji, z jednostki Ludowego Wojska Polskiego, biorącej udział w walkach z reakcyjnym podziemiem, a która wcześniej nie położyła szczególnych zasług, mających wybitnie duże znaczenie, w walkach z hitlerowskim okupantem lub reakcyjnym podziemiem.