Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 10 lutego 1987 r., sygn. akt II SA 1324/86

Teza

1. 1. Każdy właściciel, w tym również naczelnik gminy reprezentujący Państwo, ma swobodę w przeznaczaniu określonych gruntów do sprzedaży.

Dzierżawca może realizować należące do niego prawo pierwokupu dzierżawionych gruntów wyłącznie wówczas gdy grunty te są sprzedawane. Natomiast w razie nie przeznaczenia gruntów do sprzedaży w czasie trwania umowy dzierżawy, dzierżawa wygasa po upływie okresu na jaki została zawarta i właściciel może swobodnie dysponować swoją własnością.

1. 2. Nie przeznaczając gruntu do sprzedaży organ winien rozpoznając podania kandydatów na nabywców tylko umorzyć postępowanie w sprawie - a nie odmawiać sprzedaży i umorzyć postępowanie.