Uzasadnienie
Do Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek wymienionej wyżej Spółki o rozstrzygnięcie na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych /Dz.U. 1998 nr 102 poz. 650 ze zm./ czy gry na automatach, których zasady działania przedstawiono w uzasadnieniu ww. wniosku, są grami losowymi w rozumieniu powołanej wyżej ustawy. Złożenie wniosku spowodowane było między innymi wszczęciem przez Prokuraturę Wojewódzką w P. postępowania przygotowawczego pod zarzutem nielegalnego organizowania gier losowych jak również wydaniem przez Inspektora Kontroli Skarbowej przy Urzędzie Kontroli Skarbowej w P. decyzji o wymiarze podatku od gier losowych.
Minister Finansów rozstrzygnął, iż gry prowadzone w automatach, których zasady przedstawiono we wniosku Spółki, są grami losowymi - grami w automatach losowych w rozumieniu przepisów ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych.
Zainteresowana Spółka zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem w trybie art. 127 par. 3 Kpa o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Minister Finansów po rozpatrzeniu wniosku, zaskarżoną decyzją utrzymał swoją poprzednią decyzję w mocy.
Ta ostatnia decyzja Ministra Finansów jest przedmiotem skargi wniesionej do sądu przez Spółkę.
W skardze skarżąca Spółka wnosi o:
- uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej jako naruszających art. 2 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych w związku z art. 107 par. 3 Kpa,
- zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 800 zł - zarzucając, że Minister Finansów dokonał rozszerzającej interpretacji art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy przyjmując, iż pojęcie wygranej pieniężnej lub rzeczowej obejmuje każdą korzyść wynikającą z przebiegu gry, w tym możliwość dalszego jej kontynuowania /niekoniecznie musi to być zysk w postaci nadwyżki wypłaty w porównaniu do zainwestowanego/.
Strona zarzucała też Ministrowi sprzeczność opinii co do charakteru żetonów, uzyskiwanych przez gracza w razie pomyślnego dla niego przebiegu gry. Dotyczyło to sformułowania, iż wygrywając gracz w istocie otrzymuje wygraną rzeczową w postaci żetonów o określonej wartości, których nie może co prawda wymienić na gotówkę, jednakże może te żetony przeznaczyć na dalszą grę. Zdaniem skarżącej pozostaje to w sprzeczności z poglądem Ministra, iż pojęcie wygranej obejmuje każdą korzyść wynikającą z przebiegu gry.
Zdaniem skarżącej Minister dokonał błędnej wykładni art. 2 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 2 ust. 3 cyt. ustawy. Definicja gry losowej została zawarta w art. 2 ust. 1 ustawy zdanie pierwsze "Grami losowymi są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik zależy od przypadku, a warunki gry określa regulamin".
Ze zdania drugiego, pkt 6 wynika jeszcze dodatkowo, że grami losowymi są "gry w automatach losowych, prowadzone na urządzeniach, które rozstrzygają o wygranej lub przegranej". Zatem do tego, by grę oferowaną przy użyciu automatu można było uznać za grę losową w rozumieniu ustawy, trzeba by równocześnie spełnione zostały następujące warunki:
1/ gra toczy się o wygraną pieniężną lub rzeczową, 2/ wynik gry zależy od przypadku, 3/ warunki gry określa regulamin, 4/ gra prowadzona jest w automacie losowym.
Zdaniem skarżącej z zaskarżonej decyzji wynika, iż najważniejszą okolicznością mającą przesądzić o tym, że oferowane przez skarżącą Spółkę gry są grami losowymi w rozumieniu ustawy jest to, że Spółka stosuje automaty losowe. Jak podkreślono w skardze Minister dokonuje przy okazji nieprawidłowej wykładni - treści par. 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 października 1993 r. w sprawie ogólnych warunków urządzania gier losowych i zakładów wzajemnych, warunków dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów losowych i innych urządzeń do gier losowych oraz warunków produkcji i sprzedaży kartonów do gry bingo pieniężne /Dz.U. nr 103 poz. 473/ poprzez stwierdzenie, że zgodnie z treścią tego przepisu podstawowym warunkiem uznania danego urządzenia za automat losowy jest łączne występowanie losowości w przebiegu gry oraz wygranej.
Tymczasem definicja automatu losowego zawarta w tym przepisie wyraża się w zdaniu "Za automat losowy uważa się urządzenie realizujące grę o wygrane pieniężne lub rzeczowe w systemie o udowodnionym losowym przebiegu gry". Rozporządzenie nie stanowi więc o "wygranej", "wszelkiej wygranej" czy też o "jakiejkolwiek wygranej" lecz powtarza za ustawą, że chodzi o "wygraną pieniężną lub rzeczową". Zatem i dla uznania automatu za automat losowy konieczne jest zdaniem skarżącej Spółki by spełnione były jednocześnie następujące warunki:
1/ gra toczy się o wygraną pieniężną lub rzeczową, 2/ gra toczy się w urządzeniu o udowodnionym losowym przebiegu gry.
Brak jednej z tych przesłanek wyklucza uznanie automatu za automat losowy w rozumieniu rozporządzenia. Odpowiednio też brak którejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek wyklucza uznanie gry w automacie jako gry losowej w rozumieniu ustawy.
Skarżąca podniosła, że zawsze kwestionowała zaliczanie wygranej polegającej na pozyskaniu przez gracza żetonów umożliwiających dalszą grę do którejkolwiek z kategorii wygranych wymienionych w art. 2 ust. 1 ustawy.
Ustawa stanowi bowiem wyraźnie, że gra losowa toczy się o jedną z dwóch kategorii wygranych: o wygraną pieniężną /a więc o sumę pieniędzy/ lub o wygraną rzeczową /a więc o rzecz - przedmiot materialny/. Przepisy ustawy nie zawierają sformułowania w rodzaju "o jakąkolwiek wygraną" albo "o wygraną" lecz precyzują rodzaj dwóch wygranych tj. wygranej pieniężnej oraz rzeczowej.
Skoro zatem ustawodawca zdecydował się do słowa wygrana dodając przymiotnik określający bliżej rodzaj /czy też charakter/ wygranej, to należy do tego przywiązać stosowna wagę, gdyż taki właśnie był zamiar ustawodawcy, który z pojęciem hazardu wiązał możliwość uzyskania wygranych pieniężnych lub materialnych wartości wyższej niż stawki w grze.
A contrario wnioskować należy, że uzyskiwanie wygranych innych niż pieniężne lub rzeczowe w grze prowadzonej nawet na automacie losowym nie będzie powodować zakwalifikowania takiej gry do gier losowych w rozumieniu ustawy.
Strona skarżąca prezentuje pogląd, że żeton nie jest wygraną albowiem:
1/ nie przechodzi na własność gracza jak to się dzieje z wygranymi rzeczowymi, 2/ nie jest rzeczą samoistną, mogącą istnieć w obrocie cywilnoprawnym poza relacją: organizator gry - gracz.
Z tego powodu żeton nie może być przedmiotem obrotu cywilnoprawnego inicjowanego przez gracza, gdyż nie ma on prawa nim dysponować wobec osób trzecich. Nadto, nie będąc przedmiotem takiego obrotu żeton nie posiada wartości rynkowej, co jest cechą każdej wygranej rzeczowej, która może być przez gracza odpłatnie zbyta dowolnej osobie trzeciej.
Gracz nie może swobodnie dysponować żetonem, transakcje mająca na celu zbycie żetonu byłyby aktami dysponowania żetonami przez osobę nieuprawnioną i nie wywierałoby skutków prawnych.
Pozyskiwanie żetonu w wyniku pomyślnego dla gracza przebiegu gry nie może być też interpretowane jako uzyskanie przez gracza wygranej pieniężnej. Żetony nie są wymienialne na gotówkę co wyraźnie zastrzega regulamin gry.
Podkreślono, że istota wygranej w grze oferowanej przez skarżącą Spółkę polega na umożliwieniu graczowi kontynuowania gry. Zatem wygraną stanowi prawo do dalszej gry - ponownego uruchomienia maszyny jedno lub kilkakrotnie przy pomocy uzyskanych żetonów.
Prawo to nie jest żadną z wymienionych w ustawie kategorii wygranych, które znamionują grę losową w rozumieniu ustawy. Korzyść gracza polegającą na możliwości kontynuowania gry bez potrzeby wnoszenia dodatkowej opłaty za udostępnienie żetonów uruchamiających maszynę jest wygraną lecz nie jest wygraną pieniężną ani rzeczową. Stosownie do treści par. 10 ust. 2 cyt. rozporządzenia z dnia 18 października 1993 r. realizacja wygranych pieniężnych dokonywana jest w walucie polskiej.
Spółka kilkakrotnie zwracała się do Ministra Finansów o wykładnię przepisów ustawy. W piśmie nr GL/I/A/0/2-5/97 z dnia 17 marca 1997 r. podpisanym przez wicedyrektora Departamentu Gier Losowych i Zakładów Wzajemnych wyjaśniono tylko, że o ile w ramach działalności na urządzeniach do gier stanowiących własność Spółki, na których nie wygrywa się ani wygranych pieniężnych ani rzeczowych na żadnym etapie gry, wówczas taka działalność nie podlega przepisom ustawy.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wnosząc o jej oddalenie podał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 cyt. ustawy grami losowymi są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik zależy od przypadku a warunki gry określa regulamin. Grami losowymi są między innymi gry w automatach losowych prowadzone na urządzeniach rozstrzygających o wygranej lub przegranej.
Z przedstawionych zasad gry w urządzeniach stanowiących własność spółki wynika, że gracz chcąc rozpocząć grę w automacie dokonuje zakupu żetonów o określonej wartości. Następnie wrzuca żetony do automatu i go uruchamia. W tym momencie mogą zaistnieć dwie sytuacje - przegrana lub wygrana. Rozpoczynając grę, gracz podejmuje ryzyko przegranej ale ma też szansę na wygranie żetonów pozwalających mu na kontynuowanie gry bez konieczności zakupu nowych żetonów. Z "instrukcji sprzedaży i rozliczania żetonów" wynika, że gracz może wygrać więcej żetonów niż zakupił. Jeżeli nie chce on kontynuować gry, wygrane żetony może wykorzystać przy następnej wizycie w lokalu albo może - jak przewiduje ww. instrukcja - uzyskać zwrot kwoty odpowiadającej wartości zakupionych uprzednio żetonów pomniejszonej o wartość jednego żetonu. Przegrywając, gracz traci możliwość kontynuowania gry, a chcąc dalej uczestniczyć w grze musi ponownie zakupić żetony.
Natomiast wygrywając, gracz w istocie rzeczy otrzymuje wygraną, w postaci żetonów o określonej wartości. Mając za sobą "udaną" wizytę w salonie gier, można następnego dnia podjąć grę w automacie bez poniesienia kosztu zakupu żetonu. Prawo do kolejnej bezpłatnej gry w danym dniu jak i w dniach następnych, spełnia z całą pewnością znamiona wygranej. Podkreślono przy tym, że każdy uczestnik gry ma możliwość otrzymania wypłaty pieniężnej. Wygrana pieniężna mimo, że jej wysokość jest ograniczona przez regulamin /instrukcję/, pozostaje w dalszym ciągu taką wygraną. Grający, decydując się na grę, przyjmuje więcej lub mniej korzystne dla siebie warunki wygranej.
W takim stanie rzeczy stwierdzono, że gry prowadzone w urządzeniach opisanych we wniosku, będących własnością Spółki a eksploatowane przez różne podmioty na podstawie tzw. "umów eksploatacyjnych", wypełniają - zdaniem Ministra Finansów - ustawową definicję gry losowej z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych. Spełniony jest tu także - zdaniem Ministra - podstawowy warunek uznania danego urządzenia za automat losowy, zgodnie z par. 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 października 1993 r. w sprawie ogólnych warunków urządzania gier losowych i zakładów wzajemnych, warunków dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów losowych i innych urządzeń do gier losowych oraz warunków produkcji i sprzedaży kartonów do gry bingo pieniężne /Dz.U. nr 103 poz. 473/, poprzez łączne występowanie losowości w przebiegu gry czyli uzależnienia jej wyniku od przypadku oraz wygranej.
W świetle powyższych rozważań odrzucono zarzut strony skarżącej dotyczący braku wygranej pieniężnej bądź rzeczowej wymaganej ustawą o grach losowych i zakładach wzajemnych.
Nietrafne jest też stwierdzenie, iż żetony nie są wymieniane na gotówkę, co zastrzegać miał regulamin gry. Tymczasem stwierdzono, że gracz mógł liczyć na wygraną, która pozwoliłaby mu odzyskać /w znacznej części/ pieniądze, które wcześniej wydał na zakup żetonów. Z "instrukcji sprzedaży i rozliczania żetonów" wynika, że gracz może wygrać więcej żetonów, niż zakupił. Jeżeli nie chce kontynuować gry, wygrane żetony może wykorzystać przy następnej wizycie podejmując grę w automacie bez konieczności poniesienia kosztu zakupu żetonów, albo - jak przewiduje ww. instrukcja - uzyskać zwrot kwoty odpowiadającej określonej wartości zakupionych uprzednio żetonów pomniejszonej o wartość jednego żetonu.
Możliwość otrzymania wypłaty pieniężnej, do wartości zakupionych żetonów, pomniejszonej o wartość jednego żetonu, stanowi wygraną pieniężną, mimo, że jej wysokość jest ograniczona przez regulamin /instrukcję/. Gracz decydując się na grę przyjmuje więcej lub mniej korzystne dla siebie warunki wygranej.
Minister Finansów stoi na stanowisku, iż pojęcie wygranej pieniężnej lub rzeczowej obejmuje każdą korzyść wynikającą z przebiegu gry, w tym możliwość dalszego jej kontynuowania. Wygrana pieniężna nie oznacza także nadwyżki osiągniętego rezultatu nad zainwestowanym w grę wkładem, wystarczy, iż w ramach prowadzonej gry, wygrywający otrzymuje pewną kwotę pieniędzy, bądź innych środków, które może wymienić na środki płatnicze, bądź przeznaczyć na dalszą grę, jak też wykazano w tym przypadku.
Odnosząc się natomiast do przywołanego przez stronę skarżącą pisma Ministerstwa Finansów z dnia 17 marca 1997 r. podkreślono, iż w przywołanym przez stronę piśmie Wicedyrektor Departamentu Gier Losowych i Zakładów Wzajemnych wyjaśniał, że "o ile (...) działalności na urządzeniach do gier stanowiących własność spółki, na których nie wygrywa się ani wygranych pieniężnych ani rzeczowych na żadnym etapie gry, wówczas taka działalność nie podlega przepisom ustawy z dnia 19 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych", "gdyby w czasie kontroli działalności spółki okazało się, iż jednak jest możliwość uzyskania wygranych pieniężnych lub rzeczowych, to traktowane to będzie jako prowadzenie nielegalnej działalności w zakresie gier losowych i związane będzie z odpowiednimi sankcjami wynikającymi z ustawy karnej skarbowej".
Skoro zatem kontrola UKS przeprowadzona w spółce wykazała, iż prowadzone gry wypełniały wymogi, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, a zatem należy uznać je za gry losowe - gry w automatach losowych. Zatem, zgodnie z art. 3 ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, urządzanie i prowadzenie działalności w tego typu automatach, dozwolone jest wyłącznie na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 lipca 1992 r. oraz opublikowanych do niej aktach wykonawczych.
Nietrafny jest - zdaniem Ministra - zarzut strony skarżącej dotyczący rozszerzającej interpretacji przepisów ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, dokonanej jej zdaniem przez Ministra Finansów. Strona skarżąca stoi na stanowisku, że polityka Ministra Finansów w dziedzinie hazardu powinna być realizowana nie poprzez poszerzenie zakresu reglamentacji ustawowej za pomocą interpretacji rozszerzającej obecnie obowiązujących przepisów, a poprzez formułowanie inicjatywy zmiany przepisów prawnych regulujących gry losowe. Należy jednak podkreślić, że mimo wprowadzonych przez stronę pewnych ograniczeń dotyczących wygranych, o których mowa powyżej, mających na celu ominięcie wymogów definicji gry losowej nie zmienia to faktu, że organizowane gry są grami losowymi. Wynik gry w automatach będących własnością strony zależy od przypadku, warunki tej gry określa regulamin i występują wygrane. Są więc spełnione łącznie wszystkie warunki, aby organizowaną grą w automatach będących własnością spółki, uznać za grę losową.
Kolejny, podniesiony przez stronę skarżącą zarzut, nie zbadania kwestii, czy o wygranej w użytkowanych przez spółkę automatach decyduje przypadek, również - zdaniem Ministra - nie zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca w swoim wniosku o wydanie decyzji rozstrzygającej charakter gier w automatach będących jej własnością, wyraźnie zaznaczała, iż gry prowadzone są przy użyciu automatów o losowym przebiegu gry, kwestionując jedynie istnienie wygranej pieniężnej bądź rzeczowej, której jej zdaniem grający nie mógł uzyskać, a który to argument nie został podzielony przez Ministra Finansów. Skoro zaś sama strona nie kwestionowała charakteru swoich automatów, wyraźnie stwierdzając, iż są to automaty o losowym przebiegu gry, nie było konieczności przeprowadzania dodatkowych badań dotyczących charakteru tych automatów.
Stwierdzono przy tym, iż do tego faktu, strona skarżąca nigdy nie wnosiła żadnych zastrzeżeń, zaś zarzut ten podniosła dopiero w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem zaskarżonych decyzji administracyjnych.
Kontrola legalności takich decyzji jest dokonywana z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji ostatecznej oraz na podstawie materiału dowodowego zebranego do chwili jej wydania.
W doktrynie prawa przyjęto, iż przez grę rozumie się działanie w wykonaniu umowy, w której strony przyrzekają sobie oznaczoną korzyść majątkową /wygraną/ w razie ziszczenia się w przyszłości jakiegoś co najmniej w pewnym stopniu zależnego od przypadku zdarzenia.
Umowa gry należy do kategorii umów losowych. Jest to umowa dwustronnie zobowiązująca i z reguły odpłatna, jako że uczestniczący w grze płaci za wzięcie w niej udziału, zaś urządzający grę zobowiązuje się spełnić określone świadczenie /wygraną/ w razie zajścia przewidzianego w umowie zdarzenia przypadku.
Istnienie elementu przypadkowości stanowi konieczny składnik każdej gry, aczkolwiek znaczenie jego w różnych rodzajach gier nie jest jednakowe.
Są bowiem gry, w których umiejętności graczy w dużej mierze wpływają na wynik gry, w innych natomiast grach przede wszystkim hazardowych, przypadek wyłącznie decyduje o ich rezultacie.
W myśl art. 2 ust. 1 cyt. ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych "grami losowymi są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik zależy od przypadku, a warunki gry określa regulamin".
Z powyższego wynika, że przedmiotem wygranej mogą być tylko pieniądze lub rzeczy.
Jeżeli chodzi o wygrane pieniężne to stosownie do par. 10 ust. 2 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 października 1993 r. realizacja wygranych pieniężnych dokonywana jest w walucie polskiej, a zatem kwestia realizacji świadczenia wygranej pieniężnej nie budzi wątpliwości.
Natomiast przepisy cyt. ustawy oraz powołanego wyżej rozporządzenia nie definiują realizacji wygranych rzeczowych.
A zatem wyjaśnienia co należy rozumieć pod pojęciem rzeczowym należy poszukiwać w słownikach języka polskiego i teorii prawa cywilnego.
Według słowników języka polskiego rzecz to "przedmiot materialny, często w przeciwstawieniu do istoty żywej".
Także w znaczeniu prawnym /nie filozoficznym/ identycznie określone jest pojęcie rzeczy.
Wobec tego uznać należy, że rzeczami są dobra, które są materialnymi częściami przyrody i mają samoistny charakter tj. są na tyle wyodrębnione, że mogą być w obrocie traktowane jako samoistne przedmioty. Nie ma znaczenia, czy są to części przyrody w stanie pierwotnym lub przetworzone.
W art. 2 ust. 1 w pkt 1-9 wymienione są gry losowe. Według tego przepisu /art. 2 ust. 1 pkt 6/ grą losową są gry w automatach losowych, prowadzone na urządzeniach, które rozstrzygają o wygranej lub przegranej.
W ust. 3 tego artykułu przewidziano możliwość zaliczenia do nich innych jeszcze gier, o czym rozstrzyga Minister Finansów w drodze decyzji. Będzie tu chodziło o gry zupełnie odmienne w stosunku do opisanych w art. 2 ust. 1 pkt 1-9, lub stanowiące połączenie tylko niektórych ich cech.
Z wniosku skarżącej do Ministra Finansów o rozstrzygnięcie decyzją w oparciu o przepis art. 2 ust. 3 cyt. ustawy czy gry oferowane przez nią stanowią gry losowe w rozumieniu ustawy wynika, iż uważa ona, że skoro w grach oferowanych na automatach losowych nie występują wygrane rzeczowe ani pieniężne, to gry te nie są grami losowymi.
Z tego wynika, iż niewątpliwym jest, że gry, o które chodzi w sprawie są prowadzone na automatach losowych.
A więc rozważenia wymaga kwestia czy w grach prowadzonych na tych automatach występują wygrane pieniężne lub rzeczowe. Wątpliwości te wyjaśnia regulamin gry /instrukcja sprzedaży i rozliczania żetonów/. A wynika z niego, że "żeton jest urządzeniem" uruchamiającym maszynę. Bez niego maszyna nie będzie działać, może natomiast nastąpić uszkodzenie komputera.
"Dozwolony jest zwrot kwoty odpowiadającej wartości żetonów zakupionych uprzednio przez gracza, pomniejszonej o wartość jednego żetonu".
"Gracz nabywa żetony w kasie i używa ich do gry w maszynach, w stosunkowo nielicznych przypadkach graczy o "dużych" umiejętnościach maszyna może przyznać im więcej "kredytów" niż wynosiła wartość zakupu. Jeżeli gracz nie chce kontynuować danej gry jego "kredyty" powinny zostać zanotowane celem umożliwienia mu gry podczas następnej wizyty.
Oczywiście graczom nie wolno wynosić żetonów poza lokal, w którym użytkowana jest maszyna."
W świetle przedstawionych wyżej rozważań, a także cytowanych postanowień regulaminu nie budzi wątpliwości, że są to gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w automatach losowych, prowadzone na urządzeniach, które rozstrzygają o wygranej lub przegranej.
Ponieważ gra losowa jest umową losową dwustronnie zobowiązującą, to realizacja wygranej zależy od woli stron.
Jeżeli uczestniczący w grze akceptuje postanowienia tej umowy to dla oceny charakteru gry ma znaczenie tylko okoliczność by wygrana zrealizowana została w postaci pieniężnej lub rzeczowej. A czy wygrana rzeczowa może być przedmiotem obrotu powszechnego czy tylko z urządzającym grę to dla tej oceny nie ma istotnego znaczenia, bowiem jest to zgodne z wolą stron. Jak wykazano wyżej żeton jest rzeczą, a więc stanowi wygraną rzeczową. Sytuacja taka nie zachodziłaby, gdyby grający korzystał z automatu przez określony w umowie czas, a żeton stanowił formę zapłaty za tę usługę będącą rozrywką.
W tej sytuacji zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja prawa nie naruszają.
Kierując się wyżej przytoczonymi okolicznościami, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji wyroku.