Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 9 października 1985 r., sygn. akt II SA 1346-1349/85

Tezy

1. Skoro zarówno skarżący jak i ich kontrkandydaci mają jednakowe uprawnienia do nabycia odnośnych gruntów wynikające z par. 7 ust. 2 pkt 4 zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 18 września 1982 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /Dz.U. nr 23 poz. 205 ze zm./, /wywiązywanie się z zawartych umów kontraktacji produktów rolnych/, to wykluczona jest możność stosowania między nimi, w znaczeniu bezwzględnie obowiązującej z mocy prawa, przesłanki młodego rolnika z par. 7 ust. 2 pkt 5 tego zarządzenia.

Jeśli więc jest kilku kandydatów do nabycia tych samych gruntów mających jednakowe uprawnienia w tym zakresie z tytułu wywiązywania się z zawartych umów kontraktacji produktów rolnych, to wybór między nimi należy do uznania administracyjnego, a przesłanka młodego rolnika może być w takiej sytuacji uwzględniona tylko pomocniczo jako jeden z elementów tego uznania.

2. Stosownie do przepisów art. 16 par. 2 i art. 196 par. 1 Kpa zakres sądowej kontroli decyzji administracyjnych obejmuje wyłącznie badanie ich zgodności z przepisami prawa. Względy celowości i słuszności, leżące u podstaw decyzji administracyjnych, należą natomiast do uznania administracyjnego. Uznanie to może być tylko wówczas zakwestionowane przez sąd administracyjny, jeżeli nosi cechy dowolności, naruszając przepisy postępowania administracyjnego, traktujące o obowiązku dokładnego wyjaśnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego oraz uwzględnieniu słusznego interesu strony w powiązaniu z interesem społecznym.