Uzasadnienie
Iwona O. złożyła wniosek o wpisanie jej na listę radców prawnych na podstawie zaświadczenia z dnia 27 listopada 1981 r. o złożeniu egzaminu radcowskiego.
Prezes Okręgowej Komisji Arbitrażowej w W. decyzją z dnia 14 stycznia 1983 r. odmówił wpisu Iwony O. na listę radców prawnych ze względu na niespełnianie warunku przewidzianego w art. 24 ust. 1 pkt 1 z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145/. Wprawdzie Iwona O. ukończyła Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, jednakże w zakresie nie prawa, lecz administracji, uzyskując tytuł magistra administracji, podczas gdy warunkiem bezwzględnym do wykonywania zawodu radcy prawnego jest posiadanie wyższego wykształcenia prawniczego. prezes Państwowego Arbitrażu Gospodarczego - po rozpoznaniu odwołania Iwony O. - decyzją ostateczną nr GP-7-73/15/83 z dnia 1 marca 1983 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Od decyzji ostatecznej Iwona O. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jako krzywdzącej. Skarżąca podnosiła, że jeżeli została przyjęta na aplikację radcowską i ukończyła ją, zdając z wynikiem pomyślnym egzamin radcowski, to winna być wpisana na listę radców prawnych. organy państwowego arbitrażu gospodarczego wiedziały, iż posiada ukończone wyższe studia administracyjne, ponieważ ubiegając się o przyjęcie na aplikację radcowską złożyła wszystkie wymagane dokumenty, w tym między innymi odpis dyplomu, i nie kwestionowały tego, Skarżąca podkreśla też wysokie koszty materialne i niematerialne, które poniosła w związku z odbywaniem aplikacji radcowskiej.
Prezes Państwowego Arbitrażu Gospodarczego wniósł o oddalenie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do obowiązujących przepisów, w szczególności zaś art. 16 par. 2 i art. 196 par. 1 Kpa, Naczelny Sąd Administracyjny uprawniony jest do kontroli decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem i może zaskarżoną decyzję uchylić jedynie w wypadku, gdy narusza ona w sposób istotny przepisy obowiązujące w chwili jej wydania. Jeżeli natomiast decyzja w sposób istotny przepisów prawa nie narusza, Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest skargę oddalić.
Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145/ w wart. 24 ust. 1 określa warunki, jakie powinna spełniać osoba ubiegająca się o wpisanie na listę radców prawnych. W ust. 1 pkt 1 tego artykułu wymieniony jest warunek ukończenia wyższych studiów prawniczych; jest to conditio sine qua non. Ukończenie wyższych studiów wprawdzie na Wydziale Prawa i Administracji, ale w zakresie nie prawa, lecz administracji, i uzyskanie w związku z tym tytułu nie magistra prawa, lecz magistra administracji, nie może być uznane za spełnienie przewidzianego w art. 24 ust. 1 tej ustawy warunku ukończenia wyższych studiów prawniczych. A zatem, aczkolwiek skarżąca - jak wynika z materiałów sprawy - spełnia pozostałe /pkt 2-6/ warunki przewidziane w tym przepisie, nie może być wpisana, w świetle przepisów tej ustawy, na listę radców prawnych ze względu na niespełnienie warunku ukończenia wyższych studiów prawniczych.
Zaskarżona decyzja ostateczna /oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji/ jest więc zgodna z przepisami prawa. W tej sytuacji skarga nie mogła być uwzględniona i na podstawie art. 207 par. 5 Kpa należało ją oddalić.