Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 9 marca 1994 r., sygn. akt II SA 1373/93

Tezy

1. Zgodnie z art. 40 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ prawo stanowienia przepisów powszechnie obowiązujących /przepisów gminnych/ przysługuje gminie. Z kolei art. 41 tej ustawy stanowi, że przepisy gminne ustanawia rada gminy, zarząd natomiast może jedynie wydać przepisy /zarządzenia porządkowe w przypadkach nie cierpiących zwłoki/.

Skoro uchwała wydana została przez zarząd miasta, to w sposób rażący naruszone zostały przepisy ustawy o samorządzie terytorialnym. Przepisy te nie przewidują bowiem subdelegacji dla własnych kompetencji rady.

2. Oceny tej nie zmieniają przepisy wprowadzające Kodeks pracy /art. XII par. 1/ w brzmieniu ustalonym art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 34 poz. 198/ przewidujące expressis verbis kompetencje gminy dla określenia kwestii będących przedmiotem zaskarżonej uchwały, zaś przepis art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym, stanowiący, że organem wykonawczym gminy jest zarząd, nie jest przepisem kompetencyjnym.