Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 16 stycznia 1997 r., sygn. akt II SA 1383/96
Teza
W zakresie treści i zakresu "zasad" koncesyjnych dotyczących usług telekomunikacyjnych, przepisy ustawy z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności /Dz.U. 1995 nr 117 poz. 564/ stanowią lex specialis w stosunku do ogólnych "zasad" określonych w przepisach ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./.
Jedna z tych "zasad specjalnych" /art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o łączności/ stanowi, że organ koncesyjny może zatem w wydawanej decyzji koncesyjnej określić "założenia i warunki współpracy z sieciami telekomunikacyjnymi użytku publicznego".
Tego rodzaju zasady nie zawiera żaden przepis ustawy o działalności gospodarczej w szczególności, powołany art. 20 ust. 4 tej ustawy.
W konsekwencji należy przyjąć, iż określenie granic oraz treści "założeń i współpracy" podmiotu otrzymującego koncesję z sieciami telekomunikacyjnymi użytku publicznego należy do organu koncesyjnego.
Sentencja
- uchyla zaskarżoną decyzję w części objętej załącznikiem pod nazwą "Warunki prowadzenia działalności w ramach koncesji GSM-2" w punktach (...).
W skrócie
AIStreszczenia tego orzeczenia jeszcze nie ma. Model napisze je z treści orzeczenia, raz dla wszystkich, za 1 wyjaśnienie.
Szukam odpowiedzi w treści orzeczenia…
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.