Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 9 marca 1987 r., sygn. akt II SA 1389-1390/86

Teza

1. W świetle par. 13 ust. 2 zarządzenia Ministra Rolnictwa z 25 lipca 1979 r. w sprawie cen, warunków i trybu sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych /M.P. nr 19 poz. 114/ decyzja o ustaleniu kandydata na nabywcę nieruchomości ma charakter uprawnienia, które traci ważność w razie zaistnienia warunku rozwiązującego w postaci upływu ustalonego w niej terminu do sporządzenia umowy przeniesienia własności.

Wygaśnięcie takiej decyzji stwierdza - na podstawie art. 162 par. 1 pkt 2 Kpa - organ, który ją wydał w I instancji i jest to orzeczenie w nowej sprawie administracyjnej dotyczącej ważności decyzji, a nie ustalenia kandydata.

1. 2. Art. 151 par. 1 Kpa przewiduje tylko dwa możliwe sposoby zakończenia wznowionego postępowania.

W razie braku podstaw z art. 145 par. 1 Kpa odmawia się uchylenia dotychczasowej decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym, a gdy podstawy te są - uchyla się dotychczasową decyzję i wydaje nową, rozstrzygającą o istocie sprawy.

3. Po wydaniu ostatecznej decyzji o ustaleniu nabywcy gruntów Państwowego Funduszu Ziemi kończy się w tej sprawie postępowanie administracyjne i przechodzi ona do etapu jej realizacji - ustalony nabywca zawiera z Bankiem Spółdzielczym umowę przeniesienia ich własności w formie aktu notarialnego.

4. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, podobnie jak brak sporządzenia umowy przeniesienia własności z innych przyczyn, nie wpływa w najmniejszym stopniu na wynik postępowania w sprawie ustalenia kandydata na nabywcę nieruchomości, ponieważ może być ona tylko ponownie przeznaczona do sprzedaży w prowadzonym od początku zwyczajnym postępowaniu administracyjnym.