Uzasadnienie
Małżonkowie K. U. i Z. U., zwani da- lej "skarżącymi", w dniu [...] grudnia 1992 r. zostali wpisani do ewiden- cji działalności gospodarczej pod firmą U. Z., U. K. U.-T., legitymując się w tym względzie m.in. zaświadcze- niem wydanym przez Urząd Dzielnicy A. Gminy W. nr ewid. [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. Zgłoszenie do ewi- dencji działalności gospodarczej dokonane zostało w tiybie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324 ze zm.).
Decyzją Burmistrza Gminy W. z dnia [...] stycz- nia 2002 r. wykreślono z urzędu z ewidencji działalności gospodarczej wpis dotyczący działalności gospodarczej skarżących. Jako podstawę prawną decyzji wskazano przepis art 88i ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.). W świetle tego przepisu wpisy do ewidencji działalności gospodarczej jednostek organizacyjnych., które w dniu 1 stycznia 2001 r. nie są przedsiębiorcami, podlegają wykreśleniu z urzędu. Według ustaleń poczynionych w tej decyzji skarżący mieli status spółki cywilnej (dwuosobowej jednostki organizacyjnej), zaś ta nie jest przedsiębiorcą w myśl art. 2 ust. 2 ustawy Prawo działalności gospodarczej. Stosow- nie do tego przepisu przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz niemająca osobowości prawnej spółka prawa handlowego, która zawodowo, we własnym imieniu podejmuje i wykonuje działalność gospodarczą.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zaprzeczyli ustale- niu organu administracji publicznej jakoby ich działalność gospodar- cza była realizowana w formie spółki cywilnej. Jak podkreślili, w urzędzie statystycznym, urzędzie skarbowym Oraz w ZUS figurują ja- ko osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, nie zaś jako spółka cywilna.
Ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2002 r. sygn. akt [...] utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Na powyższą decyzję skarżący wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podtrzymując stanowisko prezentowane w postępowaniu administracyjnym, że nie odnosił się do nich obowiązek dostosowania formy prawnej działalności gospodarczej do wymogów ustawy Prawo działalności gospodarczej, pod rygorem wynikającym z art. 88i tej ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie:
* ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), zwana u.s.a.,
* ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwana p.s.a.,
* ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1271), zwana p.w.u.p.
Jednocześnie uchylona została ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74. poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w dacie wniesienia skargi w mniejszej sprawie.
W świetle art. 97 § 1 p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma więc miejsce w niniejszej spra- wie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie p.s.a.
Zgodnie z art. 1 § 1 u.s.a. sądy administracyjne sprawują wy- miar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji pu- blicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z pra- wem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Jak już wskazano skarżący zostali z urzędu wykreśleni z ewi- dencji działalności gospodarczej na podstawie przepisu art. 88i ustawy Prawo działalności gospodarczej. Przepis ten, w kwestii posiadania przez dany podmiot przymiotu przedsiębiorcy, odsyła do rozumienia tego pojęcia na gruncie tej ustawy. W świetle art. 2 ust. 2 ustawy Pra- wo działalności gospodarczej przedsiębiorcą może być tylko jedna osoba fizyczna. Natomiast grupa dwóch lub więcej osób fizycznych, pomijając kwestię utworzenia przez nie osoby prawnej jako przedsię- biorcy, może prowadzić działalność gospodarczą wyłącznie w ramach niemającej osobowości prawnej spółki prawa handlowego, przy czym przedsiębiorcą w rozumieniu art. 2 ust. 2 tej ustawy jest wówczas spółka prawa handlowego niemająca osobowości prawnej. Chodzi tu- taj w szczególności o spółkę jawną, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną, których ustrój normuje ustawa z dnia 15 wrze- śnia 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.).
Skoro więc skarżący po dniu 1 stycznia 2001 r. nadal byli wpisa- ni w ewidencji działalności gospodarczej, jako zespół dwóch odręb- nych osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą pod fir- mą U. Z., U. K. U.-T., nie spełniali już oni przesłanki dla uznania ich za przedsiębiorcę w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy Prawo działalności gospodarczej. Zatem, nie naruszało art. 88i ustawy Prawo działalności gospodarczej wykreślenie z urzędu z ewidencji działalności gospodarczej wpisu odnoszącego się do dotychczasowej działalności gospodarczej skarżących, gdyż nie posiadali już oni statusu przedsiębiorcy.
Skarżący w postępowaniu administracyjnym kwestionowali ustalenie organu pierwszej instancji, aby ich dotychczasowa działal- ność gospodarcza była realizowana w ramach spółki cywilnej. Przyj- mując nawet to stanowisko za odpowiadające rzeczywistemu stanowi rzeczy, okoliczność ta i tak nie miałaby istotnego znaczenia w przed- miocie zasadności wykreślenia z urzędu z ewidencji działalności gospodarczej wpisu odnoszącego się do działalności skarżących, jako dwóch odrębnych osób fizycznych. Po dniu 1 stycznia 2001 r., jak to już wyżej wskazano, taki zespól osób fizycznych, nie posiadał bowiem przymiotu przedsiębiorcy w świetle przepisu art. 2 ust. 2 ustawy Prawo działalności gospodarczej.
Jako argument dla zachowania w mocy dotychczasowego wpisu skarżących w ewidencji działalności gospodarczej nie mogą służyć przepisy art. 88g ustawy Prawo działalności gospodarczej oraz art. 1a ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 121, poz. 770 ze zm.). Zgodnie z art. 88g ustawy Prawo działalności gospodarczej z dniem 1 stycznia 2001 r. ewidencja działalności gospodarczej prowa- dzona na podstawie ustawy, o której mowa w art. 99 pkt 2 (tj. ustawy o działalności gospodarczej), staje się ewidencją działalności gospodar- czej w rozumieniu ustawy Prawo działalności gospodarczej, a dokona- ne w niej wpisy zachowują moc z zastrzeżeniem art. la ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym.
Natomiast w świetle art. la ust. 3 cytowanej ustawy Przepisy wprowadza- jące ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym osoby fizyczne, które do dnia 31 grudnia 2000 r. wykonywały działalność gospodarczą jako wspólnicy spółek cywilnych, były obowiązane w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Prawo działalności gospodarczej, a więc do dnia 31 marca 2001 r., dostosować formę wykonywanej dzia- łalności do wymogów tej ustawy. Zdaniem Sądu w kontekście rygory- stycznego przepisu art. 88i ustawy Prawo działalności gospodarczej, nakazującego z urzędu wykreślenie z ewidencji działalności gospodar- czej wpisów jednostek organizacyjnych niebędących już przedsiębior- cami, należy przyjąć wykładnię rozszerzającą przepisu art. la ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądo- wym w zakresie obowiązku dostosowania formy wykonywanej dzia- łalności do wymogów ustawy Prawo działalności gospodarczej.
Obo- wiązek ten winien zatem obejmować nie tylko wspólników spółek cy- wilnych, jako zresztą jednej z najbardziej typowych form prowadzenia działalności gospodarczej, ale również osoby prowadzące działalność gospodarczą w formie niedającej nu już przymiotu przedsiębiorcy w świetle nowych regulacji prawnych.
Z omawianych względów odpowiada prawu zaskarżona decyzja, utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, wykreślającą z urzędu z ewidencji działalności gospodarczej wpis dotyczący dzia- łalności gospodarczej skarżących. W związku z tym skarga podlega oddaleniu (art. 151 p.s.a).