Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 17 maja 1989 r., sygn. akt II SA 143/89

Tezy

1. Użyte w przepisie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 8 czerwca 1972 r. o wykonywaniu i organizacji rzemiosła /Dz.U. 1983 nr 7 poz. 40/ określenie "potrzebne pomieszczenie", nie można zawężać tylko do "lokalu użytkowego" w rozumieniu przepisów prawa lokalowego, lecz rozumieć przez to należy każde pomieszczenie, które spełnia warunki bezpiecznego wykonywania w nim rzemiosła, bez niekorzystnego oddziaływania na ludzi i środowisko.

2. Dla wydania zezwolenia na prowadzenie w konkretnym lokalu działalności rzemieślniczej przez organ, który jest właściwy również do wyrażenia zgody w trybie art. 44 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229/ na zmianę sposobu użytkowania tego lokalu, nie jest konieczne wydawanie odrębnej decyzji o wyrażeniu takiej zgody. Wydając zezwolenie na prowadzenie w określonym lokalu działalności rzemieślniczej organ ten wyraża tym samym zgodę na zmianę, dotychczasowego sposobu użytkowania tego lokalu i może dwie omawiane kwestie rozstrzygnąć w jednej decyzji.