Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 4 lutego 1998 r., sygn. akt II SA 1449/97

Teza

Kompetencje organu administracji państwowej do działania i zakres jego uprawnień władczych do wkraczania w strefę praw i obowiązków podmiotów jemu nie podporządkowanych muszą wynikać z powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Tak rozumiana zasada praworządności działania organów państwa odnosi się również do organów samorządów zawodowych, zwłaszcza gdy wykonują one zadania zlecone z zakresu administracji państwowej /publicznej/ - zostały z mocy prawa powołane do załatwiania spraw indywidualnych, podlegających rozstrzyganiu w drodze decyzji administracyjnych.

Akty prawne organów samorządu radcowskiego, mogą stanowić podstawę materialnoprawną do załatwienia sprawy tylko wówczas, gdy zostały wydane z upoważnienia zawartego w ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145 ze zm./ i w granicach tego upoważnienia. Przy tym nie można domniemywać ani samego istnienia takiego upoważnienia ani jego zakresu.

Sentencja

1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej przez nią w mocy decyzji organu I instancji w przedmiocie wpisu na listę aplikantów radcowskich.