Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 13 stycznia 1995 r., sygn. akt II SA 1454/94

Tezy

1. Z żadnego przepisu ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o służbie więziennej /t.j. Dz.U. 1984 nr 29 poz. 149/ nie wynika obowiązek zamieszczania w decyzji o zwolnieniu ze służby rozstrzygnięć także w innych, poza samym zwolnieniem, kwestiach obejmujących rozliczenia uprawnień i świadczeń związanych ze służbą i ze zwolnieniem z niej. Dlatego nie ma naruszenia prawa w tym, że decyzja o zwolnieniu ze służby nie zawiera uregulowań dotyczących odprawy, zaległych urlopów, ekwiwalentu za umundurowanie, ekwiwalentów mieszkaniowych.

2. Skazanie prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary nie jest podstawą do obligatoryjnego zwolnienia ze służby lecz jest to zwolnienie fakultatywne. Jednakże fakultatywność oznacza pozostawienie wyboru sposobu rozstrzygnięcia sprawy uznaniu organu decyzyjnego.

Kontrola przez Naczelny Sąd Administracyjny zgodności z prawem decyzji wydanej w ramach takiego uznania, które nie jest przez ustawę warunkowane dodatkowymi przesłankami z zakresu celowości, gospodarności, słuszności, sprowadza się zatem do tego, czy dokonany wybór został należycie uzasadniony w wydanej decyzji i znajduje oparcie w okolicznościach konkretnej sprawy.