Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 5 czerwca 1981 r., II SA 147/81

Tezy

Decyzja terenowego organu administracji państwowej, stwierdzająca nieważność zameldowania, jest decyzją organu I instancji, a zatem nie może być zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego bez wyczerpania toku instancji stosownie do treści art. 198 Kpa.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 204 par. 1 Kpa skargę Jana P. na decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 13 marca 1981 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności zameldowania.

Uzasadnienie

Zameldowanie osoby jest czynnością materialno-techniczną i nie dokonuje się jej w formie decyzji. Jeżeli czynność tę Prezydent m.st. Warszawy unieważnił, akt ten należało potraktować jako decyzję organu I instancji, od której strona może złożyć odwołanie do organu II instancji.

Z uwagi na kategoryczne brzmienie art. 198 Kpa, że strona może złożyć skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego po wyczerpaniu toku instancji w postępowaniu administracyjnym, należało uznać, że z powodu niewyczerpania toku instancji w postępowaniu administracyjnym w tej sprawie skarga do NSA jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 204 par. 1 Kpa.