Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą)z 14 września 1992 r., sygn. akt II SA 1470/92

Tezy

Uchwała organu samorządu adwokackiego ustalająca wysokość składki rocznej na potrzeby izby adwokackiej /art. 40 pkt 3 i art. 44 i 46 ustawy z 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz.U. nr 16 poz. 124 ze zm./ nie dotyczy rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej z zakresu administracji, zleconej do załatwienia przez organ samorządu adwokackiego.

Jest to sprawa wewnątrzorganizacyjna tego samorządu związana ściśle z członkostwem izby adwokackiej - obowiązkami członków wobec własnej korporacji.

Nie jest to przy tym akt indywidualny lecz akt ogólny o charakterze normatywnym skierowany do wszystkich członków izby.

Nie jest zatem decyzją administracyjną w rozumieniu art. 1 par. 1 pkt 1 i par. 2 pkt 2 Kpa oraz art. 196 Kpa, a więc przepisy tego kodeksu nie mają do takiej uchwały zastosowania.

Przepisy ustawy - prawo o adwokaturze - nie przewidują też zaskarżalności takich uchwał do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 204 par. 1 Kpa jako niedopuszczalna.