Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 8 grudnia 1983 r., sygn. akt II SA 1498/83

Tezy

Nie wyrażenie sprzeciwu przez ojca na zmianę nazwiska dziecka nie może być utożsamiane z ustawowym obowiązkiem uzyskania przed wydaniem decyzji jego zgody na zmianę nazwiska, tym bardziej, że w sprawie objętej skargą ojciec dziecka nie mógł się wypowiedzieć w kwestii zmiany nazwiska, ponieważ jak wynika z materiałów sprawy o toczącym się postępowaniu nie był powiadomiony i nie brał w nim udziału.

Powyższe uchybienie stanowi naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1956 r. o zmianie imion i nazwisk /Dz.U. 1963 nr 59 poz. 328/ - i ze względu na niebudzące wątpliwości interpretacyjnych sformułowanie tego przepisu oraz na jego wagę i skutki społeczne - musi być ocenione jako rażące. W tej sytuacji zgodnie z art. 156 par. 1 ust. 2 Kpa istniał po stronie organów administracji państwowej ustawowy obowiązek stwierdzenia nieważności dotkniętej uchybieniem decyzji.