Uzasadnienie
Wojewoda M. decyzją z dnia 25 marca 2002 r., na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26 ze zm./ w związku z art. 6c ust. 2 pkt 2, art. 37k ust. 1 i art. 37l ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ oraz art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i Wojewódzkich Komisjach Dialogu Społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół /Dz.U. nr 154 poz. 1793/, po rozpatrzeniu odwołania Zenony D. od decyzji Starosty G. z dnia 8 lutego 2002 r. (...) o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego - zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy z następującą argumentacją:
W myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2002 r. art. 37k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, świadczenie przedemerytalne przysługuje z zastrzeżeniem art. 9, osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli:
1/ osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, 2/ do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, 3/ do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, 4/ do 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres zatrudnienia, co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy.
Zgodnie z art. 37l ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2002 r. prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełniła warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy. Prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek tej osoby.
Obowiązujący do dnia 31 grudnia 2001 r. przepis art. 37k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowił, że świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku jeżeli:
- 1. osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna posiada okres uprawniający do emerytury lub
- 2. w roku kalendarzowym, w którym rozwiązany został stosunek pracy lub stosunek służbowy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, ukończyła co najmniej 55 lat kobieta i 60 lat mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury lub
- 3. do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub
- 4. do 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy posiada okres uprawniający do emerytury lub renty wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku do pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Z akt sprawy wynika, w dniu 21 stycznia 2002 r. złożyła wnioskodawczyni wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego, uważając, że spełnia warunki niezbędne do jego przyznania. Po przeanalizowaniu dokumentów zgromadzonych w tej sprawie, decyzją z dnia 8 lutego 2002 r. Starosta G. odmówił przyznania świadczenia przedemerytalnego.
Rozpatrując odwołanie organ II instancji zważył co następuje
W Powiatowym Urzędzie Pracy w G. wnioskodawczyni zarejestrowała się w dniu 1 marca 2001 r. Zatem zgodnie z powołanym wyżej art. 37l ustawy, do ustalenia uprawnień do świadczenia przedemerytalnego ma zastosowanie przepis art. 37k obowiązujący do dnia 31 grudnia 2001 r.
W dniu rejestracji wnioskodawczyni nie spełniała żądnego z wymienionych w art. 37k warunków, tj.:
- - nie osiągnęła 58 lat,
- - w roku kalendarzowym, w którym rozwiązany został stosunek pracy lub stosunek służbowy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, nie ukończyła 55 lat oraz nie posiada okresu uprawniającego emerytury, do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy nie osiągnęła okresu uprawniającego do emerytury wynoszącego 35 lat,
- - rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Wejście w życie znowelizowanej ustawy z dnia 14 grudnia 4994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wprowadzonej ustawą z dnia 17 grudnia 2001 r. /Dz.U. nr 154 poz. 1793/ daje możliwość przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego na nowych zasadach osobom, które spełniają warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w PUP, dokonanej po dniu wejścia w życie nowych przepisów.
Słusznie więc Starosta G. odmówił przyznania wnioskodawczyni świadczenia przedemerytalnego.
Na powyższe decyzje wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Zenona D., wnosząc o ich uchylenie.
Skarżąca podnosi, że w dniu 21 stycznia 2002 r. złożyła wniosek o przyznanie jej świadczenia przedemerytalnego.
W dniu 7 listopada 1999 r. ukończyła 50 lat, a stosunek pracy został z nią rozwiązany z dniem 28 lutego 2001 r. Osiągnęła okres uprawniający do emerytury dla kobiet /30 lat/. W dniu rejestracji spełniała warunki do nabycia świadczenia przedemerytalnego.
W odpowiedzi na skargę wnoszono o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne są bezsporne.
Skarżąca zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. w dniu 1 marca 2001 r. W dniu 21 stycznia 2002 r. skarżąca złożyła podanie o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. Po rozpatrzeniu sprawy, Starosta G. decyzją z dnia 8 lutego 2002 r. orzekł o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Od decyzji tej skarżąca złożyła odwołanie.
Wojewoda M. decyzją z dnia 25 marca 2002 r. powyższą decyzję utrzymał w mocy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe decyzje skarżąca wnosiła o ich uchylenie, podnosząc, że spełniła wszystkie wymogi przewidziane w ustawie do uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Centralne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy w sprawie niniejszej mają zastosowanie przepisy o świadczeniach przedemerytalnych, obowiązujące do 31 grudnia 2001 r., czy też przepisy obowiązujące od 1 stycznia 2002 r.
Z dniem 1 stycznia 2002 r. weszła w życie ustawa z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i Wojewódzkich Komisjach Dialogu Społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół /Dz.U. nr 154 poz. 1793/.
Ustawa ta wprowadziła rozległe zmiany m.in. w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Skreślony został przepis art. 37j, art. 37l otrzymał nowe brzmienie /skreślono m.in. zdanie o zaliczaniu do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, okresu aktualnie pobieranego zasiłku/. Nastąpiła likwidacja zasiłków przedemerytalnych. Pozostały jedynie świadczenia przedemerytalne, przyznawane według określonych na nowo warunków do uzyskania tych świadczeń.
Art. 37l ust. 1 otrzymał nowe brzmienie "Prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która spełniła warunki do jego nabycia w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy. Prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na w wniosek tej osoby".
Jak z powyższego wynika, ustawodawca jednoznacznie określił, że osoba ubiegająca się o świadczenie przedemerytalne musi spełniać w dniu rejestracji warunki do jego nabycia.
Tak więc dzień rejestracji ma rozstrzygające znaczenie dla oceny, czy warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego zostały "spełnione, czy nie zostały spełnione.
Skarżąca zarejestrowała się w powiatowym urzędzie pracy w dniu 1 marca 2001 r. i dlatego mają w sprawie niniejszej zastosowanie przepisy obowiązujące do 31 grudnia 2001 r.
W myśl art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i Wojewódzkich Komisjach Dialogu Społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół /Dz.U. nr 154 poz. 1793/, osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub stypendium, nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach.
Tak więc ustawodawca zagwarantował uprawnienia osób zarejestrowanych w PUP do dnia 31 grudnia 2001 r., do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, a także do zachowania do nich prawa na dotychczasowych zasadach, o ile oczywiście osoby spełniały warunki do ich nabycia.
Jest bezsporne, że skarżąca nie spełniła żadnego z warunków do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego określonych w art. 37k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001 r./.
Trafnie stwierdziły organy zatrudnienia w zaskarżonych decyzjach, że od 1 stycznia 2002 r. prawo do świadczenia przedemerytalnego, według nowych obowiązujących od tej daty zasad - przysługuje osobom zarejestrowanym w powiatowym urzędzie pracy po tym dniu, o ile oczywiście w dniu rejestracji spełnią warunki do jego nabycia.
Skoro zaskarżone decyzje są zgodne z prawem, na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA - skarga uległa oddaleniu.