Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 28 marca 1988 r., sygn. akt II SA 1527/87

Tezy

1. Nie odpowiadają kryteriom ważnego interesu Państwa przesłanki przyjmujące, iż nie wywiązywanie się w pełni ze swoich obowiązków pracownika tak stosunku do pracodawcy, jak i do klientów, godzi w interes /i to "ważny"/ Państwa. Postawa taka godziłaby jedynie w interes wymienionych podmiotów.

2. Błędny jest pogląd uzasadniający odmowę wydania uprawnień na wykonywanie rzemiosła, który w wydaniu takiego uprawnienia widziałby możliwość godzenia w ważny interes Państwa utożsamiany z "bezpieczeństwem obrotu gospodarczego" i to w skali całego kraju.

3. Błędny jest także pogląd iż w sprawie odmowy wydania zezwolenia na wykonywanie rzemiosła, można powoływać się przez analogię na treść art. 18 ust. 2 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 8 czerwca 1972 r. o wykonywaniu i organizacji rzemiosła /Dz.U. 1983 nr 7 poz. 40/, przesłanki odmowy wydania zezwolenia na wykonywanie rzemiosła wyliczono w sposób wyczerpujący w treści art. 6 pkt 1-4 tejże ustawy, co wyklucza stosowanie przez analogię wykładni rozszerzającej.