Uzasadnienie
Minister Ochrony Środowiska i Leśnictwa udzielił koncesji Spółce Węglowej (...) na wydobywanie węgla kamiennego ze złoża Kopalni Węgla położonego na terenie kilku sąsiadujących ze sobą gmin.
Koncesję wydano na okres 16 lat i określono w niej warunki jakie spełniać ma podmiot gospodarczy przy wydobywaniu węgla.
Za podstawę prawną decyzji powołano art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324/ oraz art. 12b ust. 2 dekretu z dnia 6 maja 1953 r. - Prawo górnicze /Dz.U. 1978 nr 4 poz. 12 ze zm./.
Decyzja ta zaskarżona została przez Burmistrza Miasta B. oraz przez Burmistrza Miasta L. Skarżący zarzucają, że organ koncesyjny nie uwzględnił w swojej decyzji stanowiska zawartego w postanowieniu o uzgodnieniu wniosku koncesyjnego, przez co naruszył art. 12b ust. 2 Prawa górniczego. W związku z tym wnoszą o zmianę zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa wniósł o odrzucenie skarg lub ich oddalenie. W piśmie tym wyrażono pogląd, że organom samorządu terytorialnego, które współdziałały przy wydawaniu koncesji i w formie postanowienia wyrażały w tym przedmiocie swoje stanowisko, nie przysługuje prawo zaskarżenia koncesji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Niesporne jest w sprawie niniejszej, że Burmistrz Miasta B. oraz Burmistrz Miasta L. postanowieniami wydanymi na podstawie art. 12b ust. 2 cyt. Prawa górniczego, pozytywnie uzgodnili wniosek o wydanie zaskarżonej koncesji pod wymienionymi przez nich warunkami.
Oznacza to, że współdziałali przy wydawaniu koncesji, brali udział w tworzeniu aktu administracyjnego indywidualnego, skierowanego do adresata niepodporządkowanego organizacyjnie.
Organy samorządu terytorialnego współdziałające przy wydawaniu decyzji administracyjnych, bez odrębnej podstawy prawnej, nie są legitymowane do wniesienia skargi na taką decyzję do sądu administracyjnego.
Biorąc udział w procesie podejmowania takiego aktu administracyjnego działają władczo i jednostronnie, a wobec tego nie mogą wykazać się legitymacją prawną do wniesienia skargi na ten akt administracyjny.
Organ współdziałający, którego stanowisko nie zostało w pełni uwzględnione może tylko sygnalizować nieprawidłowości rozstrzygnięcia organowi sprawującemu nadzór nad organem wydającym decyzję, lub zainteresować sprawą prokuratora - jeśli uzna decyzję za niezgodną z prawem.
Problematyka braku legitymacji prawnej organu samorządu terytorialnego, współdziałającego przy wydawaniu koncesji, do wniesienia skargi na decyzję wydaną przy jego współdziałaniu, została omówiona m.in. w wyroku NSA z dnia 12 lipca 1994 r., II SA 658/94.
Obecny skład sądu pogląd ten podziela.
Wychodząc z procesowego pojęcia strony w rozumieniu art. 28 Kpa Naczelny Sąd Administracyjny dopiero na rozprawie badał legitymację prawną organów samorządu terytorialnego do wniesienia skargi i dlatego o jej oddaleniu orzekł wyrokiem na podstawie art. 207 par. 5 Kpa.