Uzasadnienie
Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w C. decyzją z 2.10.1998 r., na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. /Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26 ze zm./ oraz art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ - po rozpatrzeniu odwołania Ewy P. od decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w K. z dnia 10.09.1998 r. w sprawie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, co następuje:
Ewa P. zarejestrowała się w Rejonowym Urzędzie Pracy w K. dnia 1.09.1998 r.
W okresie poprzedzającym rejestrację była zatrudniona od dnia 1.09.1994 r. do dnia 31.08.1998 r. w Przedszkolu Samorządowym w M. w wymiarze trzech czwartych czasu pracy.
Kierownik rejonowego urzędu pracy ww. decyzją odmówił Ewie P. przyznania zasiłku dla bezrobotnych z powodu niespełnienia warunków określonych w art. 23 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy.
Przepis ten obowiązujący od dnia 1 lipca 1997 r. stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania był zatrudniony przez okres co najmniej 365 dni i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia, a przed 1 lipca 1997 r. w kwocie połowy najniższego wynagrodzenia.
Z przedłożonej dokumentacji wynika, że warunki określone w powołanym wyżej przepisie nie zostały spełnione.
Ewa P. w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację była zatrudniona przez okres 549 dni.
Do 365 dni /z okresu 18 miesięcy/ podlega zatrudnienie Ewy P. przypadające w miesiącach: marzec, kwiecień, maj, czerwiec 1997 r., w których wynagrodzenie wynosiło co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia oraz zatrudnienie w miesiącach: październiku 1997 r. oraz w lutym, kwietniu, maju, czerwcu, lipcu 1998 r. z osiąganą kwotą w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia. Okres ten stanowi łącznie 303 dni.
Do wymaganych 365 dni nie można zaliczyć zatrudnienia w miesiącach: lipcu, sierpniu, wrześniu, listopadzie, grudniu 1997 r. oraz styczniu, marcu, sierpniu 1998 r., ponieważ uzyskiwane wynagrodzenie miesięcznie stanowiło kwotę niższą od najniższego wynagrodzenia.
Należy więc stwierdzić, że Ewa P. w okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem pozostawała w zatrudnieniu przez co najmniej 365 dni, ale nie osiągała przez cały ten okres, wymaganego przepisami ustawy, wynagrodzenia miesięcznego.
Wobec powyższego decyzja kierownika rejonowego urzędu pracy jest zgodna z prawem i nie ma podstaw do jej uchylenia.
Na powyższe decyzję wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ewa P., wnosząc o ich uchylenie.
Skarżąca podnosi, że pracowała jako woźna i jeśli organy zatrudnienia uznały, że przez 303 dni spełniała warunki do uzyskania prawa do zasiłku, to za ten okres powinna otrzymać prawo do zasiłku.
Jest w separacji z mężem, pozostaje bez środków do życia, pozostaje na utrzymaniu matki - rencistki.
W odpowiedzi na skargę wnoszono o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. "d" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ od 1 lipca 1997 r. prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania był zatrudniony przez okres co najmniej 365 dni i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia, a przed 1 lipca 1997 r. w kwocie połowy najniższego wynagrodzenia.
Trafnie organy zatrudnienia stwierdziły, że warunki określone w powołanym wyżej przepisie nie zostały spełnione.
Skarżąca w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację była zatrudniona przez okres 549 dni. Do 365 dni /z okresu 18 miesięcy/ podlega zatrudnienie Ewy P. przypadające w miesiącach: marzec, kwiecień, maj, czerwiec 1997 r., w których wynagrodzenie wynosiło co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia oraz zatrudnienie w miesiącach: październiku 1997 r. oraz w lutym, kwietniu, maju, czerwcu, lipcu 1998 r. z osiąganą kwotą w wysokości co najmniej najniższego wynagrodzenia. Okres ten stanowi łącznie 303 dni. Tak więc, zasadnie stwierdzono, że do wymaganych 365 dni nie można zaliczyć zatrudnienia w miesiącach: lipcu, sierpniu, wrześniu, listopadzie, grudniu 1997 r. oraz styczniu, marcu, sierpniu 1998 r., ponieważ uzyskiwane wynagrodzenie miesięcznie stanowiło kwotę niższą od najniższego wynagrodzenia. Prawidłowe są więc ustalenia organów zatrudnienia obu instancji, że skarżąca w okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem pozostawała w zatrudnieniu przez co najmniej 365 dni, ale nie osiągała przez ten okres, wymaganego przepisami ustawy, wynagrodzenia miesięcznego.
Okazując pełne zrozumienie dla trudnej sytuacji skarżącej, stwierdzić należy, że zaskarżone decyzję są zgodne z prawem.
Końcowo zaznaczyć należy, że nie jest możliwe uwzględnienie wniosku skarżącej, by otrzymała zasiłek w związku ze spełnianiem warunków wymaganych przez okres 303 dni, gdyż minimalnym warunkiem od spełnienia którego zależy otrzymanie prawa do zasiłku, jest zatrudnienie przez okres 365 dni w okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem.
Z tych względów i po myśli art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - orzeczono jak w sentencji.