Uzasadnienie
Minister Transportu i Gospodarki Morskiej decyzją z 11 lipca 1997 r., na podstawie art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. 1992 nr 11 poz. 41 ze zm./ i par. 23 pkt 8 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie warunków technicznych i badań pojazdów /t.j. Dz.U. 1996 nr 155 poz. 772/ oraz art. 138 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /t.j. Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26 ze zm./ po rozpatrzeniu odwołania R.K. od decyzji wojewody (...) z 26 maja 1997 r. (...) w sprawie odmowy wydania zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym samochodu marki Daewoo Nexia GLX, nr rejestracyjny (...) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, co następuje:
Z akt sprawy wynika, że dyrektor Wydziału Infrastruktury Technicznej i Komunikacji Urzędu Wojewódzkiego w (...), działający z upoważnienia wojewody (...), rozpatrując wniosek R.K. z 9 kwietnia 1997 r. w sprawie wydania zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym pojazdu służbowego marki Daewoo Nexia GLX, należącego do (...) R.K. Agencja Ochrony w (...) - decyzją z 26 maja 1997 r. nr (...), po zasięgnięciu opinii komendanta wojewódzkiego policji w (...) odmówił wydania przedmiotowego zezwolenia. Od tej decyzji R.K. odwołał się 13 czerwca 1997 r. do ministra transportu i gospodarki morskiej.
Wymieniony na wstępie art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym określa, że kierujący pojazdem może korzystać z ułatwień w ruchu drogowym tylko w razie, gdy pojazd uczestniczy w akcji związanej z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia lub z koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego.
Zgodnie z wymienionym par. 23 pkt 8 rozporządzenia, pojazdami uprzywilejowanymi mogą być również pojazdy używane w związku z ratowaniem życia lub mienia albo w celu zmniejszenia skutków katastrofy - na podstawie zezwolenia wydanego przez wojewodę po zasięgnięciu opinii komendanta wojewódzkiego policji.
Zatem wykorzystanie pojazdu do prowadzenia koncesjonowanych usług w zakresie ochrony osób i mienia nie dotyczy sytuacji określonych w par. 23 pkt 8 powołanego rozporządzenia. Nie taki jest bowiem cel uprzywilejowania w ruchu drogowym niektórych pojazdów, o których mowa w wyżej wymienionym przepisie. Negatywna jest również opinia komendanta wojewódzkiego policji (...).
(...) Na powyższe decyzje wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego R.K. - Agencja Ochrony (...), wnosząc o ich uchylenie. Skarżący podnosi w szczególności, że prowadzi działalność gospodarczą, która polega m.in. na konwojowaniu z banku pieniędzy i brak zezwolenia na używanie samochodu jako uprzywilejowanego w ruchu utrudnia mu wykonywanie tej działalności.
W odpowiedzi na skargę wnoszono o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z par. 23 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie warunków technicznych i badań pojazdów /t.j. Dz.U. 1996 nr 155 poz. 772/ - pojazdami samochodowymi uprzywilejowanymi mogą być:
1/ pojazdy straży pożarnych, 2/ karetki sanitarne pogotowia ratunkowego, 3/ pojazdy górnicze pogotowia ratunkowego, 4/ pojazdy jednostek ratownictwa chemicznego, 5/ pojazdy Policji oraz Straży Granicznej, 6/ pojazdy Sił Zbrojnych, 7/ pojazdy Służby Więziennej, 8/ inne pojazdy używane w związku z ratowaniem życia lub mienia albo w celu zmniejszenia skutków katastrofy - na podstawie zezwolenia wydanego przez wojewodę po zasięgnięciu opinii komendanta wojewódzkiego policji.
Jak z powyższego wynika, poza pojazdami wymienionymi w par. 23 pkt 1-7 powołanego rozporządzenia, ustawodawca w pkt 8 par. 23 zarządzenia stworzył możliwości prawne uznania innych pojazdów za pojazdy samochodowe uprzywilejowane, ale jedynie jeżeli są one używane "w związku z ratowaniem życia lub mienia albo w celu zmniejszenia skutków katastrofy". Tylko przy spełnieniu tej przesłanki właściwy wojewoda mógłby wydać zezwolenie, po zasięgnięciu opinii komendanta wojewódzkiego policji.
Trafnie podkreślono w zaskarżonej decyzji, że pojazd skarżącego używany przez prowadzoną przez niego agencję ochrony - warunków tych nie spełnia.
Nadto należy dodać, że komendant wojewódzki policji w (...) wydał w tej sprawie opinię negatywną. Okoliczność, że skarżący współpracuje incydentalnie z policją, pogotowiem ratunkowym, strażą pożarną i innymi służbami - nie ma dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej istotnego znaczenia.
Należy również zaznaczyć, że także nowe Prawo o ruchu drogowym /ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Dz.U. nr 98 poz. 602/, w art. 53 ust. 1 wymienia 8 grup pojazdów, które mogą być uprzywilejowane w ruchu drogowym. Nadto art. 53 ust. 1 pkt 9 stanowi, że mogą być uprzywilejowane inne pojazdy, jeżeli są używane w związku z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego.
Stosowne zezwolenia wydaje minister spraw wewnętrznych i administracji. Tak więc utrzymane zostały zasady wydawania tych zezwoleń, a jednocześnie możliwość ich wydawania pozostawiono wyłącznie organowi naczelnemu.
Skoro zaskarżone decyzje są zgodne z prawem, na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - orzeczono jak w sentencji.