Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 i art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa.), po rozpatrzeniu wniosku K. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 1992r. zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi [...], gm. [...], w części dotyczącej działki [...], o powierzchni 0.55 ha stanowiącej własność Z. O., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] stycznia 2002r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] w wyżej wymienionej części.
W uzasadnieniu decyzji, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podał, że podnoszone we wniosku zarzuty dotyczące nieprawidłowości popełnionych w trakcie postępowania scaleniowego, które doprowadziły, w ocenie skarżącej do krzywdzących ją rozstrzygnięć, były wielokrotnie badane przez organy administracyjne obu instancji, które w swoich decyzjach stwierdzały, że scalenie gruntów w odniesieniu do działki nr [...] o pow. 0.55ha, wydzielonej dla Z. O. zostało przeprowadzone zgodnie z ustawą z dnia 26 marca 1982r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. Z 1989r. Nr 58, poz. 349). Dodał, że przedmiotowa sprawa była również rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, który wyrokiem z dnia 29 października 1993r. sygn. SA KR. 22117/92 oddalił skargę K. S. i M. i J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1992r. w przedmiocie scalenia gruntów, stwierdzając że decyzja wydana została zgodnie z obowiązującą ustawą scaleniową.
Sprawę badał również Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 20 maja 1996r. sygn. akt 1 SA 967-969/95 oddalił skargę K. S., M. i J. S. oraz K. K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] lutego 1995r. w przedmiocie wznowienia postępowania scaleniowego. Sąd ocenił żądanie ponownego rozpatrzenia sprawy w trybie wznowienia postępowania jako zmierzające do podważenia dokonanego scalenia gruntów co do meritum, a sprawę rozpatrywały już organy administracyjne obu instancji, rozpatrywał ją także Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, który oddalił skargi uznając,że decyzja scaleniowa wydana została zgodnie z ustawą scaleniową.
Sąd uznał, że nie może być ponownie rozpatrywana merytorycznie sprawa w zakresie w jakim została już prawomocnie rozstrzygnięta, bowiem rozstrzygnięcie to nosi charakter powagi rzeczy osądzonej, a przytoczone w skardze zarzuty podnoszone już we wcześniejszym postępowaniu, w żadnym wypadku nie pozwalają organowi administracyjnemu wznowić postępowania w trybie art. 145 § 1 Kpa.
Minister stwierdzając, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem skargi, wniosek K. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1992r. uznał za bezzasadny i orzekł jak w sentencji.
Na w/w decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2002r. K. S. i M. i J. S. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Jako zasadniczy powód swego żądania podali błąd postępowania scaleniowego polegający na przeniesieniu działki nr [...] stanowiącej drogę gminną do pozycji rejestrowej Z. O. Przeniesienie, według skarżących dokonało się na podstawie błędnie sporządzonego równoważnika, z którego wynikało, że droga powstała wyłącznie z części parcel pozyskanych aktem darowizny z 1960r. przez Z. O., gdy tymczasem, według skarżących, droga powstała z części działek stanowiących własność kilku osób m.in. K. S. Skarżący podnieśli, iż decyzja zatwierdzająca projekt scalenia gruntów wsi [...] zaprzeczyła założeniom postępowania scaleniowego, które ma tworzyć korzystniejsze warunki gospodarowania m.in. przez projektowanie funkcjonalnego układu komunikacyjnego, ponieważ pozbawiła ich dojazdu do zabudowanych nieruchomości, których są właścicielami.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o oddalenie skargi, informując że nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Uzasadniając swoje stanowisko odwołał się do uzasadnienia, które podał w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. K. S. oraz pozostali skarżący w niniejszej sprawie nie zgadzając się z decyzją scaleniową kwestionowali ją w normalnym trybie odwoławczym i w trybie nadzwyczajnym w drodze wznowienia postępowania powołując się niezmiennie na nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania polegającą na przeniesieniu działki nr [...] stanowiącej drogę gminną a będącą własnością różnych osób, do jednostki rejestrowej [...] - Z. O., wprowadzenia na tej podstawie zmian w rejestrze przedscaleniowym i w ostateczności - włączenia działki [...] do nowo oznaczonej już działki [...] należącej do Z. O. W niniejszej sprawie, skarżący powołując się na podnoszone już wcześniej okoliczności, zmierzają po raz kolejny do wzruszenia ostatecznej decyzji scaleniowej, tym razem poprzez domaganie się stwierdzenia nieważności tej decyzji. Zgodnie z art. 156 § 1 Kpa. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji w razie zaistnienia jednej z przesłanek wymienionych w tym przepisie w punktach od 1 do 7. Skarżący nie wskazali konkretnej przyczyny dochodzenia nieważności decyzji scaleniowej, jednak z opisanych we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zarzutów wynika, że zarzucają decyzji wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa.
Biorąc pod uwagę orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 29 października 1993r., który rozpatrywał skargę K. S., M. i J. małż. S. oraz innych na decyzję Wojewody w przedmiocie scalenia gruntów wsi [...] i oddalił ją stwierdzając, że zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z ustawą z dnia 26 marca 1982r. o scaleniu i wymianie gruntów (Dz. U. z 1989r. Nr 58,poz. 349), należy stwierdzić, że stanowisko Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmawiające skarżącym stwierdzenia nieważności decyzji scaleniowej z powodu rażącego naruszenia prawa tą decyzją było prawidłowe. Organ administracji zasadnie uznał, iż rozpatrując wniosek K. S. i pozostałych skarżących w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji scaleniowej, jest związany oceną prawną wyrażoną przez NSA - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w orzeczeniu wyżej przytoczonym sygn. akt SA Kr. 22117/92, co wynikało z brzmienia obowiązującego w dacie wydawania zaskarżonej decyzji art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 z późn. zm.). Minister uzasadnił swoje stanowisko poprzez powołanie się również na wyrok NSA z dnia 20 maja 1996r. oddalający skargę K. S. na decyzję w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania scaleniowego.
Decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] grudnia 199Ir. nr [...], na którą powołują się skarżący w niniejszej sprawie, dokonująca zmian w rejestrze gruntów obrębu [...] poprzez wykreślenie z poz. [...] - właściciel Z. O. działki nr [...] i przenosząca ją do poz. [...], gdzie jako właściciele figurowali Z. O., K. S., K. K. i K. P. nie została nigdy wprowadzona do operatu ewidencji gruntów i nie została uwzględniona w decyzji scaleniowej wydanej przez kierownika Urzędu Rejonowego w [...]. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] dokonująca kolejnej zmiany w rejestrze gruntów nie była prawomocna w dacie wydawania decyzji scaleniowej i nie była w ogóle znana organowi dokonującemu scalenia gruntów. Zgodnie z art. 20 ustawy o scaleniu i wymianie gruntów stan własności oraz posiadania gruntów, powierzchnię użytków i klasy gruntów określa się według danych ewidencji gruntów.
Organ administracji dokonując scalenia gruntów oparł się na danych ewidencyjnych i jest to okoliczność bezsporna. Przy braku innych zarzutów, trudno jest zatem uznać, że decyzja scaleniowa wydana została z rażącym naruszeniem prawa i kwalifikuje się do stwierdzenia nieważności. Zmiana w rejestrze gruntów dot. przedmiotowej działki [...] winna była zostać ujawniona w ewidencji gruntów i mogła stanowić podstawę do wznowienia postępowania, zaś kolejne postępowanie z wniosku pani K. S. o wznowienie postępowania nie zostało zakończone do dnia złożenia skargi w niniejszej sprawie. Podnoszona przez skarżących okoliczność nie może stanowić jednocześnie podstawy żądania wznowienia postępowania w sprawie oraz podstawy żądania stwierdzenia nieważnościdecyzji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.