Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 25 lutego 1993 r., sygn. akt II SA 160/93

Tezy

Przepisy ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /art. 2 ust. 1 pkt 9 lit. "e" - Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./, łączą zagadnienie statusu bezrobotnego Z PROWADZENIEM działalności gospodarczej lub PODLEGANIEM ubezpieczeniu społecznemu a nie z samym formalnym wpisem do ewidencji działalności gospodarczej.

Taki wpis ma oczywiście charakter dowodowy - stwarza domniemanie, że osoba wpisana do ewidencji działalności gospodarczej prowadzi taką działalność przez okres od daty wskazanej w zaświadczeniu o wpisie do takiej ewidencji do daty wykreślenia tego wpisu.

Jeżeli zatem dana osoba twierdzi, że mimo wpisu do ewidencji nie prowadziła jednak w danym okresie działalności gospodarczej, to na niej spoczywa obowiązek udowodnienia tej okoliczności, zaś organ prowadzący postępowanie, mając wątpliwości co do wiarygodności takich twierdzeń strony, powinien to jej umożliwić w znaczeniu wynikającym z przepisów art. 7, art. 9, art. 10 par. 1, art. 75 par. 1, art. 77 par. 1, art. 78 par. 1 Kpa, a następnie dokonać kompleksowej oceny całego materiału dowodowego w ramach swobodnej oceny dowodów określonej w art. 80 Kpa.