Uzasadnienie
Dnia 5 maja wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga spółki jawnej "A" K.K., M.P. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2002 r., którą Kolegium utrzymało w mocy własną decyzję z dnia 28 grudnia 2001 r. stwierdzającą nieważność decyzji z dnia 28 czerwca 1999 r. wydanej z upoważnienia Starosty E. przez Inspektora Powiatowego w Wydziale Komunikacji Starostwa Powiatowego w E. w sprawie zmiany klasyfikacji samochodu osobowego marki R o nr rej. "[...]" na samochód ciężarowy specjalizowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 8 Kodeksu spółek handlowych Spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwaną przy czym prowadzi ona przedsiębiorstwo pod własną firmą. Oznacza to, że spółce tej przyznano zdolność prawną i zdolność procesową co stanowi najważniejsze atrybuty podmiotowości prawnej. W związku z tym również kompetencje wspólnika do reprezentowania spółki wykazuj ą podobieństwo do reprezentacji osoby prawnej l przez jej organy.
"Modelowy wzorzec reprezentacji spółki zawierają przepisy art. 29 i 30 KSH. Zakładają one, że każdy wspólnik ma prawo samodzielnie reprezentować spółkę przy czym prawo reprezentowania oznacza kompetencje do składania oświadczeń woli i dokonywania czynności prawnych w stosunkach zewnętrznych ze skutkiem dla spółki". (KSH z komentarzem, S. Sołtysiński i inni, tom I, s 273, W-wa 2001). Odstępstwo od Zasady reprezentacji spółki przez każdego ze wspólników przewiduje art. 30 par. l KSH, który stanowi o możliwości ustanowienia reprezentacji łącznej, jeśli wspólnicy dokonali stosownego porozumienia w tej materii w umowie spółki.
Ze znajdującej się w aktach sprawy umowy spółki jawnej z dnia 15 marca 2001 r. wynika, że wspólnicy nie zmienili sposobu reprezentacji ustalonego przepisami KSH (par.7 pkt 2) w związku z tym każdy wspólnik jest samodzielnie uprawniony do reprezentacji spółki. Zaskarżona decyzja doręczona została wspólnikowi K. K. dnia 10 lutego 2003 r. a wspólnikowi M. P. dnia 7 kwietnia 2003 r. Ponieważ doręczenie stało się skuteczne wobec spółki z chwilą dokonania go do rąk K. K. zatem od tej daty należy liczyć bieg terminu do wniesienia skargi. Skarga złożona została dnia 30 kwietnia 2003 r. a więc po upływie 30-dniowego terminu określonego w art. 35 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr 74 poz. 368 ze zmianami). Skarga, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie z art. 97 ust. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 58 par. l pkt 2 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.